فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

بدن بازیگر به عنوان عنصر قالب و بستر اصلی فرایند خلق رویدادها به شمار می‌رود شاخه‌های مختلف تئاتر معاصر خصوصاً رویکردهای متنوع تئاترهای‌ بدن‌محور، پرفورمنس آرت، بادی آرت، هنر محیطی و هنر تعاملی به کار می‌رود و فضاسازی و درک مفهوم فضا و شیوۀ ارتباط بازیگران با فضای پدیداری تمرین یکی از مهم‌ترین پارامتر‌های این شیوه‌های اجرایی به شمار می‌رود؛ برای پرداختن به سویه‌های پنهان مانده مفهوم فضا با توجه به اهمیت روزافزون رویکردهای میان‌رشته‌ای، می‌توان از پدیدارشناسی به مثابه رویکردی روش‌شناختی برای فهم فضا و مواجه بازیگران با فضای پدیداری در تئاترهای بدن‌محور بهره جست. مبتنی بر رویکرد پدیدارشناسی می‌توان مواجه محض و بدون پیش‌فرض قبلی بازیگران با روند تمرین‌ها برای درک فضای زیسته تمرین را تبیین کرد. این مقاله با روش پدیدارشناسی و با بهره‏گیری از منابع کتابخانه‏ای و اینترنتی، درصدد پاسخ به این سؤال است که پدیدارشناسی چگونه رابطه بازیگران با فضا در تئاتر‌های بدن‌محور را صورت‌بندی می‌کند؟ مبتنی بر رویکرد پدیدارشناسی مواجه بازیگر با فضا در تئاتر‌های بدن‌محور کیفیت‌های فضایی و ادراک بدنمند بازیگران را‌‌ به شکل خاص و ویژه‌ای با یکدیگر درهم‌تنیده توصیف می‌کند. به‌بیان‌دیگر نمی‌توان رویدادها به‌دست‌آمده در فرایند تمرین را در محیطی جدا از جهان پیرامونی اجراگران و مکان تمرین موردبررسی قرارداد. درنتیجه تجربۀ زیسته اجراگران خارج از حیطۀ اختیار و فهم خردمند آنها متناسب با درک بدنمند اجراگران و احساسات چندگانه و چندوجهی آنها در نسبت با فضای پدیداری و اتمسفر شکل‌گرفته پیرامون آنها در محیط تمرین مورد توجه قرار می‌گیرد.