رابطۀ بین تماشای تئاتر با نشاط اجتماعی در بین شهروندان یزد

نویسندگان

1 دانش آموخته کارشناسی ارشد مدیریت فرهنگی، گروه مدیریت فرهنگی، دانشکده حکمرانی اسلامی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان(خوراسگان)، اصفهان، ایران

2 دانش‌آموختۀ دکتری علوم ارتباطات اجتماعی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد میبد، میبد، ایران.

3 دانشیار گروه علوم ارتباطات و مدیریت کسب‌وکار، دانشکده علوم انسانی و حقوق، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان (خوراسگان)، اصفهان، ایران

4 استادیار گروه مدیریت، دانشکده علوم انسانی، واحد نجف‌آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف‌آباد، ایران.

5 دانش آموخته دکتری مدیریت رسانه، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان(خوراسگان)، اصفهان، ایران

doi
10.22034/theater.2024.458293.1064
چکیده

تئاتر فرآیندی است که به شرکت‌کنندگان در روند برقراری ارتباطی هدفمند کمک می‌کند مسائل اجتماعی و روان‌شناختی را در بافتی واقعی بازآفرینی کرده، نه‌فقط در مورد آن صحبت کند. از سوی دیگر، نشاط در بر گیرندۀ حالات مختلف جسمی و روحی انسان است که منجر به احساس رضایت و تولید انرژی بیشتر در مخاطب می‌شود. تحقیق حاضر با هدف بررسی رابطۀ بین تماشای تئاتر با نشاط اجتماعی در بین شهروندان شهر یزد به روش توصیفی از نوع همبستگی انجام شد. برای تعیین حجم نمونه از جدول کرجسی و مورگان با رویکرد نامحدود استفاده شد و مطابق با آمار مطرح در این جدول برای جامعۀ نامحدود تعداد نمونۀ 384 نفر در نظر گرفته می‌شود. روش نمونه‌گیری در این تحقیق از نوع نمونه‌گیری خوشه‌ای بود. به‌منظور جمع‌آوری داده‌ها از پرسشنامۀ 29 سؤالی نشاط آکسفورد (2002) و پرسشنامۀ تماشای تئاتر 14 سؤالی کریم‌وند و احمدی (1394) استفاده شد. روایی محتوایی پرسشنامه‌ها توسط استاد راهنما و 10 نفر از صاحب‌نظران موضوعی و روایی صوری پرسشنامه توسط چند تن از افراد جامعۀ آماری مورد تأیید قرار گرفت. پایایی پرسشنامه‌ها با استفاده از الفای کرونباخ برای پرسشنامۀ نشاط 899/0 و پرسشنامۀ تماشای تئاتر 838/0 محاسبه شد. نتایج تحقیق نشان داد بین تماشای تئاتر با نشاط اجتماعی در بین شهروندان شهر یزد (r=742/0)، بین زنده‌بودن تئاتر با نشاط اجتماعی (r=693/0)، بین صداقت و عدم سانسور در تئاتر با نشاط اجتماعی (r=656/0)، بین ویژگی‌های منحصربه‌فرد تئاتر با نشاط اجتماعی (r=709/0)، بین خاص بودن مخاطب تئاتر با نشاط اجتماعی (r=472/0) و بین انگیزه و نیاز به تئاتر با نشاط اجتماعی (r=368/0)، ژانر و محتوای تئاتر (r=556/0)، عناصر دیداری (r=467/0) و غیردیداری (r=682/0) در سطح معناداری 05/0 معنادار می‌باشد. نتایج تحقیق نشان داد ضریب همبستگی بین تماشای تئاتر با (مؤلفه‌های زنده‌بودن تئاتر، صداقت و عدم سانسور در تئاتر، ویژگی‌های منحصربه‌فرد تئاتر، خاص بودن مخاطب، انگیزه و نیاز به تئاتر، ژانر و محتوا، عناصر دیداری و غیردیداری) با نشاط اجتماعی مبتنی بر (مؤلفه‌های رضایت از زندگی، رضایت خاطر، حرمت خود، خلق مثبت، انرژی) رابطۀ مثبت و معنی‌داری وجود دارد.