بررسی مولکولی مقاومت به سموم پایرتروئیدی درلاروهای مگس خانگی (Musca Domestica) در مرغداری‌های تخمگذار شمالغرب ایران

نویسندگان

1 گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران

2 گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی ،دانشگاه ارومیه،ارومیه، ایران

3 گروه پاتوبیولوژی ،دانشکده دامپزشکی ،دانشگاه ارومیه، ارومیه،ایران

4 گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه ارومیه،ارومیه،ایران

5 گروه بهداشت و مواد غذایی،دانشکده دامپزشکی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران

doi
10.22059/ijas.2024.362430.653959
چکیده

مطالعه حاضر با هدف بررسی حساسیت مگس خانگی به حشره­کش­های پایرتروئیدی با استفاده از آنالیز مولکولی انجام شد. مگس­ها از مرغداری­های چهار شهر مختلف آذربایجان غربی جمع­آوری شدند و برای ارزیابی مقاومت آنها به پایروتروئیدها با استفاده از سنجش زیستی مقاومت به حشره­کش­ها به آزمایشگاه منتقل شدند. DNA ژنومی از مگس­های حساس و مقاوم استخراج شد. در این مطالعه برای تکثیر الل اختصاصی مگس خانگی، از تکنیک واکنش زنجیره­ای پلیمراز(PCR)  استفاده شد که وجود تغییرات آلل ژنتیک در ژن کانال سدیم نوع  پارا (para) را برای شناسایی جهش از نوع هموزیگوت با حساسیت کامل(sus/sus) به نوع هموزیگوت جهش یافته با مقاومت کامل(kdr/kdr) یا نوع هتروزیگوت جهش یافته(kdr/sus)  نشان میدهد. در این مطالعه، این ژنوتیپ­ها با استفاده از پرایمرهای خاص برای شناسایی این تغییرات ژنتیکی مورد هدف قرار گرفتند. نتایج حاصل از سنجش زیستی مقاومت بالای 50% را در همه­ی جمعیت­های مورد مطالعه نشان داد که بالاترین میزان مقاومت از مگس­های خانگی شهرستان ارومیه  با فراوانی (86 درصد) گزارش شد.  از آزمایش واکنش زنجیره­ای پلیمراز برای شناسایی  kdr همو یا هتروزیگوت در مگس خانگی به منظور تعیین فراوانی kdr استفاده شد وآلل L1014 F در تمام جمعیت مورد آزمایش یافت شد. فراوانی kdr در جمعیت­های مورد مطالعه بالا و از 37 درصد تا 81 درصد متغیر بود. بیشترین درصد (71 درصد) ژنوتیپ هموزیگوت (kdr/kdr) در ارومیه و پس از آن تکاب (61 درصد) و کمترین درصد در سردشت  (30 درصد) رخ داد. مگس­ها با ژنوتیپ kdr/kdr در تمام جمعیت‌های آزمایش شده شناسایی شدند.