بررسی مولکولی مقاومت به سموم پایرتروئیدی درلاروهای مگس خانگی (Musca Domestica) در مرغداریهای تخمگذار شمالغرب ایران
نویسندگان
1 گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
2 گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی ،دانشگاه ارومیه،ارومیه، ایران
3 گروه پاتوبیولوژی ،دانشکده دامپزشکی ،دانشگاه ارومیه، ارومیه،ایران
4 گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه ارومیه،ارومیه،ایران
5 گروه بهداشت و مواد غذایی،دانشکده دامپزشکی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
doi
10.22059/ijas.2024.362430.653959چکیده
مطالعه حاضر با هدف بررسی حساسیت مگس خانگی به حشرهکشهای پایرتروئیدی با استفاده از آنالیز مولکولی انجام شد. مگسها از مرغداریهای چهار شهر مختلف آذربایجان غربی جمعآوری شدند و برای ارزیابی مقاومت آنها به پایروتروئیدها با استفاده از سنجش زیستی مقاومت به حشرهکشها به آزمایشگاه منتقل شدند. DNA ژنومی از مگسهای حساس و مقاوم استخراج شد. در این مطالعه برای تکثیر الل اختصاصی مگس خانگی، از تکنیک واکنش زنجیرهای پلیمراز(PCR) استفاده شد که وجود تغییرات آلل ژنتیک در ژن کانال سدیم نوع پارا (para) را برای شناسایی جهش از نوع هموزیگوت با حساسیت کامل(sus/sus) به نوع هموزیگوت جهش یافته با مقاومت کامل(kdr/kdr) یا نوع هتروزیگوت جهش یافته(kdr/sus) نشان میدهد. در این مطالعه، این ژنوتیپها با استفاده از پرایمرهای خاص برای شناسایی این تغییرات ژنتیکی مورد هدف قرار گرفتند. نتایج حاصل از سنجش زیستی مقاومت بالای 50% را در همهی جمعیتهای مورد مطالعه نشان داد که بالاترین میزان مقاومت از مگسهای خانگی شهرستان ارومیه با فراوانی (86 درصد) گزارش شد. از آزمایش واکنش زنجیرهای پلیمراز برای شناسایی kdr همو یا هتروزیگوت در مگس خانگی به منظور تعیین فراوانی kdr استفاده شد وآلل L1014 F در تمام جمعیت مورد آزمایش یافت شد. فراوانی kdr در جمعیتهای مورد مطالعه بالا و از 37 درصد تا 81 درصد متغیر بود. بیشترین درصد (71 درصد) ژنوتیپ هموزیگوت (kdr/kdr) در ارومیه و پس از آن تکاب (61 درصد) و کمترین درصد در سردشت (30 درصد) رخ داد. مگسها با ژنوتیپ kdr/kdr در تمام جمعیتهای آزمایش شده شناسایی شدند.