تحلیل تحقق رخداد در نمایشنامه های فعل و فرشتۀ تاریخ، از منظر «آلن بدیو»
نویسندگان
1 کارشناس ارشد ادبیات نمایشی، دانشکده هنر، دانشگاه بن الملی سوره، تهران، ایران.
2 استادیار گروه سینما، دانشکده هنر، دانشگاه بین المللی سوره، تهران، ایران.
doi
10.22034/theater.2025.216376چکیده
آلن بدیو به عنوان یکی از اصلیترین مباحثش به موضوع رخداد محال پرداخته و شرایطی برای تحققش برشمرده است؛ ازجمله: مکان رخدادی، سوژه و عملکردش که منجر به تبدیل رخداد به حقیقت یا توهم می شود. از نظر او سوژه از قبل وجود ندارد یا بهبیاندیگر، این هویت زمانی به شخص داده می شود که رخدادهای به وقوع پیوسته را به مثابه حقیقت بپذیرد و باورش کند. در این پژوهش با رویکردی توصیفی - تحلیلی و جمعآوری دادههای کتابخانهای ابتدا جنبه های مختلف نظریۀ آلن بدیو در ارتباط با مفهوم رخداد و تحقق رخداد بررسی می شود در ارتباط با مفهوم رخداد و تحقق رخداد بررسی می شود و سپس در تحلیل متن نمایشنامه های فعل و فرشتۀ تاریخ، برای پی بردن به چگونگی روند وقوع رخداد از ابتدا تا انتها، به این سؤالات پاسخ داده شده است که رخداد محال با استفاده از چه عناصر و امکاناتی به وقوع پیوسته و چه تأثیری بر شخصیت ها گذاشته است؟ از نتیجۀ این مقاله چنین برمی آید که علاوه بر بازی با زمان و مکان، درگیرکردن خیال، دگرگون کردن چارچوب روایت برای تحقق این رخدادها، رویکرد بدیو نسبت به رخداد می تواند با معرفی نگاهی تازه به موقعیتی تکراری و خلق ایده هایی ناب به نویسندگان، بر ادبیات نمایشی و پیشرفتش کمک کند.
