تحلیل نگرش روستاییان نسبت به گردشگری روستایی با استفاده از نظریه رفتار برنامه ریزی شده (مورد مطالعه: بخش درودزن شهرستان مرودشت)

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ارشد توسعه روستایی دانشگاه یاسوج

2 دانشیار گروه مدیریت توسعه روستایی دانشگاه یاسوج

doi
10.22080/jtpd.2017.1435
چکیده

هدف پژوهش حاضر، تحلیل نگرش روستاییان نسبت به گردشگری روستایی  با استفاده از نظریه رفتار برنامه­ ریزی شده در منطقه درودزن شهرستان مرودشت بود. داده­ های مورد نظر با کمک پرسشنامه از 250 نفر از روستاییان منطقه­ مورد مطالعه بدست آمد که بر اساس جدول نمونه­ گیری کرجسی و مورگان به روش تصادفی با انتساب متناسب انتخاب شده بودند. روایی صوری پرسشنامه، توسط متخصصان توسعه روستایی دانشگاه یاسوج تأیید و پایایی ابزار سنجش نیز با استفاده از آزمون آلفای کرونباخ که مقدار آن بین 610/0 تا  868/0 به دست آمد، مورد تأیید قرار گرفت. نتایج نشان داد که، بین نگرش نسبت به گردشگری روستایی و متغیرهای میزان درآمد از منبع گردشگری روستایی، آگاهی، سودمندی درک شده، مشاهد، ارزش، هنجارهای ذهنی، کنترل رفتاری محسوس و تجربه فعالیت در زمینه­ ی گردشگری روستایی رابطه مثبت و معنی‌داری وجود دارد. با توجه به نتایج نیز پیشنهاد می­ شود که، برنامه­ های توانمندسازی حرفه­ ای روستاییان در قالب مجموعه­ ای مدون و جامعی (شامل اطلاعات و مهارت‌های مورد نیاز صنعت گردشگری) تدوین شده و بر اساس نیازسنجی دقیق نسبت به اجرای آن اقدام شود. همچنین، توجه هر چه بیشتر جامعه به صنعت گردشگری (به عنوان مثال از طریق تبلیغات در رسانه­ های انبوهی و گروهی و دیگر برنامه­ های آموزشی) می­ تواند باعث مساعد شدن نگرش افراد نسبت به گردشگری روستایی باشد.