تاثیر پودر پر آبکافت قلیائی بر عملکرد، برخی صفات مورفولوژی روده و اکسیداسیون گوشت جوجههای گوشتی آرین در دوره رشد و پایانی
نویسندگان
1 گروه پرورش و مدیریت طیور، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
2 گروه پرورش و مدیریت طیور، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
3 گروه پرورش و مدیریت طیور، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
4 گروه پرورش و مدیریت طیور، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
doi
10.22059/ijas.2023.351226.653918چکیده
این پژوهش به منظور بررسی تاثیر سطوح مختلف پودر پر آبکافت قلیائی بر عملکرد، مورفولوژی روده، پراکسیداسیون گوشت جوجههای گوشتی آرین از سن 42 - 15 روزگی انجام گردید. تعداد 480 قطعه جوجه یک روزه مخلوط دو جنس (نسبت برابر) به صورت تصادفی بین 24 پن توزیع شدند. تیمارهای مورد استفاده، چهار عدد و شش تکرار به ازای هر تیمار و 20 قطعه جوجه به ازای هر تکرار بودند. جیرههای آزمایشی حاوی سطوح مختلف 0، 2، 4 و 5 درصد پودر پر بود. به کار بردن چهار و پنج درصد پودر پر در دوره رشد، منجر به کاهش وزنگیری و افزایش ضریب تبدیل غذایی در مقایسه با گروه شاهد گردید. سطح پنج درصد مصرف خوراک را در دوره رشد افزایش داد (05/0P<). در کل دوره سطح چهار درصد پودر پر، افزایش وزن بدن را در مقایسه با شاهد کاهش داد و مصرف خوراک در گروه دو درصد پودر پر کاهش یافت (05/0P<). ضریب تبدیل غذایی در کل دوره تفاوتی نداشت. ارتفاع پرز ژژونوم در همه سطوح و ایلئوم در سطوح چهار و پنج درصد پودر پر کاهش و تراکم سلولهای جامی در سطح پنج درصد افزایش یافت (05/0P<). با افزایش سطح پودر پر غلظت مالون دیآلدئید در گوشت سینه و ران تازه کاهش پیدا کرد به نحوی که گروه دریافتکننده پنج درصد پودر پر کمترین غلظت مالون دیآلدئید را داشت (01/0P<). سطح پنج درصد پودر پر رطوبت بستر را کاهش داد (05/0P<) و سطوح پودر پر بر غلظت آمونیاک بستر اثر نداشت. تاثیر تیمار سطوح پودر پر آبکافت قلیائی بر هیچ کدام از شاخصهای تلفات، شاخص کارایی تولید و هزینه خوراک به ازای هر کیلوگرم وزن زنده معنیدار نشدند. به عنوان نتیجهگیری کلی، در جوجههای گوشتی آرین با استفاده از پودر پر آبکافت قلیائی وزن بدن کاهش و ضریب تبدیل غذایی افزایش یافت در حالیکه میزان تلفات و شاخص کارایی تولید تغییر نداشت، اما موجب بهبود پایداری اکسیداتیو گوشت شد.