فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف از مطالعه حاضر بررسی تأثیر سطح انرژی (EL) قابل سوخت و ساز و تراکم در واحد سطح بر عملکرد، شاخص­های خونی، ریخت­شناسی ژژنوم و کیفیت گوشت جوجه­های گوشتی آرین بود. در این پژوهش از تعداد 672 قطعه جوجه گوشتی آرین ترکیب دوجنس در قالب طرح کاملاً تصادفی با آرایش فاکتوریل 4×2 شامل دو سطح تراکم (12، 16 پرنده در متر مربع) و چهار سطح انرژی (EL1: سطح انرژی توصیه شده آرین، EL2: 5/3 درصد انرژی بیشتر در دوره پایانی 2، EL3: 5/3  درصد انرژی بالاتر در تمام دوره­ها، EL4: 5/3 درصد انرژی بالاتر در دوره آغازین، رشد و پایانی1 و 1/6 درصد انرژی بالاتر در پایانی 2) با 8 تیمار و 6 تکرار استفاده شد. نتایج نشان داد سطح انرژی توصیه شده آرین در شرایط تراکم جمعیت، کمترین مقدار افزایش وزن بدن را در دوره پایانی 2 (42-36 روزگی) و کل دوره (1-42 روزگی) و بالاترین ضریب تبدیل خوراک در دوره پایانی 2 را داشت (001/0>P). افزایش سطح انرژی (EL3) باعث کاهش مصرف خوراک در دوره پایانی2 گردید (05/0P<). افزایش سطح انرژی باعث افزایش بازده لاشه، وزن نسبی سینه و چربی محوطه شکمی گردید (05/0P<). در شرایط تراکم بالا EL2 نسبت به EL1 موجب افزایش وزن نسبی قلب گردید. همچنین، EL3 موجب افزایش غلظت لیپوپروتئن با چگالی پایین و آلانین­آمینوترانسفراز گردید. افزایش تراکم باعث کاهش غلظت آلبومین و پروتئین کل، لیپوپروتئن با چگالی بالا و افزایش فعالیت سوپراکسیددیسموتاز و گلوتاتیون­پراکسیداز گردید (05/0P<). کمترین ارتفاع پرز مربوط به تیمارEL1 درشرایط تراکم بالای جمعیت بود و بیشترین ارتفاع پرز در گروه EL4 در شرایط تراکم پایین مشاهده شد (05/0P<). افزایش سطح انرژی باعث افزایش عرض پرز، نسبت ارتفاع پرز به عمق کریپت (VH/CD) و ناحیه جذبی گردید (05/0P<). تراکم بالای جمعیت ارتفاع و عرض پرز، VH/CD و سطح جذب پرز را کاهش داد (05/0P<). برهم­کنش سطح انرژی و تراکم جمعیت بر هیچ یک از شاخص­های کیفیت گوشت تأثیر نداشت. در کل یافته­های پژوهش حاضر نشان داد در کل دوره پرورش تفاوت معنی­داری بین تراکم گله 12 و 16 پرنده در مترمربع نمی­باشد، اما در هفته آخر پرورش تراکم بالا موجب کاهش روند رشد گردید و تاثیر منفی بر ضریب تبدیل خوراک داشت، که با افزایش 5/3 درصد سطح انرژی در دوره پایانی 2، موجب بهبود عملکرد جوجه­های گوشتی آرین شد.