تأثیر آموزههای قرآن کریم در کنترل دوران اپیدمی کرونا با تأکید بر آرای مفسران فریقین
نویسندگان
1 کارشناس ارشد علوم قرآن و حدیث دانشگاه قرآن و حدیث، قم، ایران
doi
10.22034/mtmi.2023.168973چکیده
آموزههای تربیتی قرآن نه تنها به لحاظ موضوعی چندبعدیاند، بلکه به جهت تأثیرگذاری نیز، شامل شرایط گوناگون اجتماعی میشوند. هدف این مقاله شناسایی و تحلیل آن گروه از آموزههای قرآنی است که توجه نکردن به آنها باعث شدیدتر شدن مشکلات اجتماعی و اقتصادی در دوران بحران همهگیری کرونا شد. این آیات در بستر تفاسیر مذاهب اسلامی ارزیابی میشود. روش پژوهش توصیفی ـ تحلیلی است. این مقاله براساس اطلاعات گردآوری شده از متن قرآن و با استفاده از فهرستهای موضوعی و نرمافزارهای قرآنپژوهی انجام شده است. یافتهها در سه حوزه روابط اجتماعی، بهداشت عمومی و اقتصاد سالم تنظیم شدند. به صورت کلی تفاسیر شیعی بینش تبیینی و توجیهی نسبت به آموزههای قرآن دارند و تلاش کردهاند دلایل عقلی و علمی این احکام را تشریح کنند و تفاسیر سنی تلاش کردهاند این احکام را با طبقهبندی روشن و آشکار برای مسلمین معرفی نمایند. مهمترینهای قرآن کریم برای مهار بحرانهایی همانند همهگیری کرونا، آمادگی قبلی، رعایت حقوق انسانی و بهداشت فردی و جمعی است.
