بررسی تجربی تأثیر نانو ذرات بر خواص تریبولوژیکی روان کنندههای زیستی
نویسندگان
1 دانشجو، گروه مهندسی مکانیک، واحددزفول، دانشگاه آزاد اسلامی، دزفول، ایران
2 استادیار، گروه مهندسی مکانیک، واحددزفول، دانشگاه آزاد اسلامی، دزفول، ایران
doi
10.22034/jmeut.2021.9786چکیده
دستیابی به مادهی افزودنی با قابلیت بالا بهمنظور بهبود سطح کیفیت روان کار، افزایش طول عمر و کارایی آن، سازگاری با محیطزیست، قابلیت بازیافت و کاهش هزینهی تولید آن از چالشهای اساسی صنعت روان کاری کشور میباشد. در این پژوهش با استفاده از روش آزمون پین روی دیسک، تأثیر نانو ذرات دیاکسید تیتانیوم بهعنوان ماده افزودنی با غلظتهای وزنی1/0، 2/0 و 5/0 درصد بر خواص تریبولوژیکی روان کار زیستی بررسی شد. بعد از انجام آزمونهای سایش، ضریب اصطکاک و رسانایی گرمایی، بهترین نمونه انتخاب و بهمنظور پایش وضعیت روغن و آنالیز عناصر فرسایشی در موتورسیکلت تک سیلندر هوندا CDI-125 به صورت میدانی مورد ارزیابی قرار گرفت. بر اساس آزمونهای انجامشده مشخص شد نانو روان کار با غلظت 5/0 درصد وزنی دارای بهترین نتایج است. به عبارتی افزایش غلظت وزنی نانو ذرات بهعنوان افزودنی در روغن زیستی اپوکسی نتیجه مثبتی در بهبود خواص ضد سایشی و اصطکاک آن داشت. همچنین نتایج آنالیز عنصری نشان داد کاربرد مخلوط نانو روان کار تأثیر مثبتی در کاهش عناصر فرسایشی آهن، کروم، آلومینیم، قلع و نیکل نداشت ولی عناصر فرسایشی مس، سرب و مولیبدن کاهش یافت.