زیستچینهنگاری و محیط رسوبی نهشتههای میوسن در برش هفت چشمه، شمال نورآباد، پهنه سنندج ـ سیرجان
نویسندگان
1 لرستان
2 فردوسی مشهد
3 لرستان
4 دانشگاه فردوسی مشهد
5 لرستان
doi
10.22067/sed.facies.v10i2.57024چکیده
به منظور انجام مطالعات زیست چینه نگاری بر اساس روزنداران کفزی بزرگ و همچنین تعیین محیط رسوبی نهشتههای میوسن ناحیه نورآباد واقع در پهنه سنندج ـ سیرجان، برش چینه شناسی با ضخامت 125 متر شامل سنگآهکهای نازک، متوسط تا ضخیم لایه و مارن انتخاب شد. توالی رسوبی در این برش با ناپیوستگی بر روی مجموعه افیولیتی واحد Mc قرار گرفته و مرز بالایی آن فرسایشی است. مطالعه اجتماعات روزنداران کفزی بزرگ در این پژوهش به شناسایی 18 جنس و 20 گونه متفاوت منجر شده است. گستره حضور روزنداران شناسایی شده گویای بایوزون تجمعی Borelis melocurdica - Borelis melo melo Assemblage Zone میباشد که سن بوردیگالین را نشان میدهد. با برداشت 100 نمونه از این برش و بررسی ریزرخسارهها و مشاهدات صحرایی، 10 رخساره در 4 کمربند رخسارهای مربوط به محیط لاگون، مجموعه رخسارهای حاشیه، مجموعه رخسارهای دامنه شیب بالایی و مجموعه رخسارهای دامنه شیب پایینی شناسایی گردید که در یک پلاتفرم کربناته لبهدار از نوع شلف نهشته شدهاند. پیوسته بودن و قابل تعقیب بودن مرجانها در مسافتهای طولانی، دلیل محکمی بر وجود ریفهای پیوسته میباشد. همچنین براساس مطالعات پتروگرافی واحدهای Tb و Ta توالی بوما و وجود ساختهای رسوبی مانند واحد Tc (توالی بوما) کربناتهای دوباره نهشته شده (کلسی توربیدایت) نشان میدهد که توالی کربناته برش نورآباد در یک پلاتفرم کربناته لبهدار از نوع شلف نهشته شدهاند.