نتایج و عوامل مرتبط با درمان بارداری نابجای لولهای با متوتروکسات
نویسندگان
1 دانشیار گروه زنان و مامایی، مرکز تحقیقات زایمان، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران.
2 پزشک عمومی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران.
3 دانشیار گروه زنان و مامایی، مرکز تحقیقات زایمان، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران.
4 دانشجوی کارشناسی ارشد مشاوره در مامایی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران.
5 دانشیار گروه آمار زیستی و اپیدمیولوژی، مرکز تحقیقات توسعه اجتماعی و ارتقای سلامت، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران.
doi
10.22038/ijogi.2016.6580چکیده
مقدمه: بارداری نابجای لولهای، یکی از دلایل شایع مرگ ناشی از بارداری در سه ماهه اول است که یکی از روشهای درمانی رایج آن، درمان طبی با متوتروکسات میباشد. مطالعه حاضر با هدف بررسی نتایج درمان با دوز متعدد متوتروکسات انجام شد. روش کار: این مطالعه توصیفی- تحلیلی طی سالهای 91-1387 بر روی 262 زن با بارداری نابجای لولهای تحت درمان طبی با متوتروکسات در مرکز آموزشی درمانی امام رضا (ع) کرمانشاه انجام شد. یافتههای مربوط به سطح β-hCG اولیه، قطر توده نابجا، سن بارداری، حضور کیسه زرده، نیاز به مداخلات جراحی، وجود یا عدم مایع آزاد در فضای کلدوساک در سونوگرافی و سن بارداری از پروندههای پزشکی بیماران استخراج و در چک لیست ثبت شد. تجزیه و تحلیل دادهها با استفاده از نرمافزار آماری SPSS(نسخه 20) و آزمون کای دو انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنیدار در نظر گرفته شد. یافتهها: میانگین سنی بیماران 87/4±11/29 سال بود که اکثر آنها گراوید 1 و 2 بودند. در این مطالعه میانگین سنی بیماران، سن بارداری، گراوید و پاریته در موفقیت درمان با دوزهای متعدد متوتروکسات تأثیری نداشتند (05/0<p). میزان موفقیت درمان با متوتروکسات 5/80%بود. همچنین بین میانگین β-hCG و پاسخ به درمان ارتباط معنیداری وجود داشت (001/0p<). نتیجهگیری: با توجه به میزان موفقیت بالای درمان طبی با دوزهای متعدد متوتروکسات، میتوان آن را به عنوان درمان مؤثر در بارداری نابجای لولهای پاره نشده در نظر گرفت. همچنین توجه به سطوح اولیه β-hCG در انتخاب بیماران جهت درمان طبی به منظور کاهش شکست درمان توصیه میشود.