تاثیر تمرین هوازی و مکمل کورکومین بر برخی شاخص‌های میتوفاژی ناشی از ایسکمی/خونرسانی مجدد کلیه موش‌های صحرایی نر

نویسندگان

1 گروه تربیت بدنی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران

2 گروه تربیت بدنی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران

3 استادیار، گروه تربیت بدنی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران

4 گروه تربیت بدنی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران

doi
10.22124/jme.2023.23952.250
چکیده

هدف مطالعه حاضر تعیین تاثیر تمرین هوازی و مکمل کورکومین بر برخی شاخص‌های میتوفاژی ناشی از ایسکمی/خونرسانی مجدد کلیه موش‌های صحرایی نر بود. روش شناسی: 50 سر موش صحرائی نر (12 هفته‌ای با وزن 57/28 ± 23/315) پس از القای ایسکمی کلیه، به طور تصادفی در پنج گروه کنترل سالم، کنترل ایسکمی، تمرین، کورکومین، تمرین + کورکومین تقسیم شدند. برنامه تمرین هوازی شامل هشت هفته متشکل از پنج جلسه تمرین در هر هفته بود که هر جلسه با سرعت 10 متر در دقیقه، شیب 5 درصد به مدت 10 دقیقه در روز، آغاز شد. سرعت و زمان دویدن به تدریج تا 15 متر در دقیقه به مدت 20 دقیقه در روز افزایش یافت. در دو جلسه آخر شدت فعالیت هوازی به 25 متر در دقیقه و به مدت 30 دقیقه در روز رسید. هر جلسه دو دقیقه گرم کردن و سرد کردن با سرعت 10 متر در دقیقه انجام شد. اما نسبت به گروه تمرین معنی‌دار (به ترتیب 7/0=p و 1/0=p) نبود. نتیجه‌گیری: ایسکمی کلیوی موجب افزایش بیان ژن‌های Bnip3 و HIF-1α می شود اما به دنبال 8 هفته تمرین هوازی بیان ژن HIF-1α کاهش و بیان ژن Bnip3 افزایش یافت.