نانواسترا تیگرافی نهشته های پلیوسن برش خرچنگ (حوضه پاراتتیس شرقی جنوب دریای خزر)
نویسندگان
1 دانشگاه فردوسی مشهد
2 دانشگاه فردوسی مشهد
doi
10.22067/sed.facies.v10i1.20813چکیده
فراوانی نسبی، محدوده چینهشناسی کوتاه و گسترش جغرافیایی نانوفسیلهای آهکی، آنها را به عنوان شاخصی کارآمد و مفید در مطالعات زیستچینهنگاری مطرح ساخته است. واحدهای سنگچینهنگاری مقطع خرچنگ شامل ضخامتهای مختلفی از رسوبات مارنی و ماسهسنگی و تناوب ماسهسنگ و مارن و همچنین آهک میباشند. در این مقاله تعداد 23 جنس و 43 گونه مختلف از نانوفسیلهای آهکی مقطع خرچنگ شناسایی شدند. کوکولیتهای این منطقه تنوع نسبتاً زیاد و حفظ شدگی خوب دارند. با توجه به گسترش چینهشناسی نانوفسیلهای آهکی، برش مورد مطالعه، با زیستزون NN14 از زیست پهنهبندی Martini (1971) همخوانی دارد. بر این مبنا سن نهشتههای قاعده برش خرچنگ پلیوسن پیشین (زانسلین) میباشد.