بررسی رخسارهها و پیوستگی رسوبی در رسوبات حوضه آبریز تلخاب (غرب استان ایلام)
نویسندگان
1 دانشگاه فردوسی مشهد
2 دانشگاه فردوسی مشهد
3 دانشگاه فردوسی مشهد
4 دانشگاه فردوسی مشهد
doi
10.22067/sed.facies.v10i1.50125چکیده
حوضه آبریز تلخاب با مساحت ۱۶۷ کیلومتر مربع در غرب استان ایلام قرار دارد. این رودخانه از نظر نوع کانال به شکل منفرد با بار بستر گراولی است و اندازه ذرات به سمت پایین دست به صورت نمایی کاهش مییابد. به منظور بررسی تغییرات اندازه ذرات و عوامل مؤثر در ریزشوندگی در این رودخانه تعداد ۷۰ نمونه رسوب از کانال اصلی رودخانه برداشت، آنالیز و بر اساس آن پیوستگیهای رسوبی به سمت پایین دست تشخیص داده شد. این پیوستگیها نشان میدهد که عواملی مانند ورود شاخههای فرعی، افزایش شیب بستر، نمایان شدن سنگ بستر، تغییر در سنگشناسی واحدهای زمینشناسی و فعالیتهای ساختمانی همچون وجود گسل در مسیر رودخانه توانستهاند نقش مهمی در ایجاد ناپیوستگی در رسوبات این رودخانه داشته باشند. رخسارههای رسوبی شناسایی شده در این رودخانه شامل رخسارههای گراولی (Gmm، Gcm، Gmg) و رخساره ماسهای (Sh) است. رخسارههای موجود در دو عنصر ساختاری جریان گراویتهای با بار گراولی (SG) و سدهای گراولی (GB) قرار گرفتهاند. بر اساس نتایج حاصل، رودخانه دارای شیب زیاد بوده و مدل آن از نوع بریده بریده گراولی میباشد.