فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

به‌منظور بررسی اثر سطوح مختلف گوگرد بنتونیت­دار بر عملکرد، قابلیت ‌هضم مواد مغذی، رفتار نشخوار، فراسنجه‌های خونی و شکمبه‌ای میش‌های دالاق از 18 رأس میش شکم اول (غیرآبستن شیرده) با میانگین وزن 5/3±38 کیلوگرم استفاده شد. این آزمایش در قالب طرح کاملاً تصادفی با سه تیمار و شش تکرار انجام شد. تیمارها شامل: 1- شاهد (بدون گوگرد بنتونیت‌دار)، 2- حاوی 15/0 درصد ماده خشک گوگرد بنتونیت‌دار و 3- 3/0 درصد ماده خشک گوگرد بنتونیت‌دار بود. نتایج حاصل از این آزمایش نشان داد سطوح مختلف گوگرد بنتونیت‌دار در میش‌ها اثر معنی‌داری بر وزن انتهای دوره، افزایش وزن روزانه، ضریب تبدیل خوراک، مصرف خوراک، رفتار نشخوار، میزان کلسترول، تری‌گلیسرید، پروتئین کل، آلبومین، گلوبولین و نسبت آلبومین/گلوبولین خون نداشت. استفاده از سطوح مختلف گوگرد بنتونیت‌دار باعث کاهش قابلیت هضم ظاهری ماده­خشک و ماده­آلی، افزایش گلوکز و اوره خون شد (05/0P<). همچنین تیمارهای گوگرد بنتونیت‌دار جمیعت پروتوزوآ کمتر، pH در زمان سه ساعت بعد از تغذیه صبح و غلظت آمونیاک شکمبه بیشتری نسبت به تیمار شاهد داشتند (05/0P<). به‌طورکلی، استفاده از گوگرد بنتونیت‌دار تا 3/0 درصد ماده خشک جیره باعث کاهش قابلیت هضم ماده خشک و آلی شد، اگرچه تمایل به بهبود ضریب تبدیل خوراک و اافزایش وزن روزانه مشاهده شد.