فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

دیزل زیستی یکی از منبع‌‌های پیشنهاد شده جهت جایگزین نمودن سوخت‌‌های فسیلی، به‌‌طور خاص دیزل است. تکنولوژی‌‌های تولید این مدل از دیزل زیستی تا حد مناسبی به بلوغ رسیده و توانایی تولید انبوه را دارا است. بزرگترین مانع تولید دیزل زیستی هزینه‌‌ی بالای تولید است که نشات گرفته از هزینه‌‌ی بالای مواد اولیه‌‌ی آن که دانه‌‌های روغنی است می‌‌باشد. انجام پتانسیل‌‌سنجی قبل از پروژه‌‌های تولیدی و صنعتی امری ضروری است و این امر برای پروژه‌‌های مرتبط با دیزل زیستی به دلیل مسائل مربوط به مواد اولیه آن امری حیاتی‌‌تر است. در این پژوهش پتانسیل‌‌سنجی جهت کشت دانه‌‌های روغنی جهت تولید بیودیزل در استان تهران به کمک نرم افزار جی‌‌آی‌‌اس انجام شده‌‌است. نتایج این پتانسیل سنجی نشان می‌‌دهد که بخش‌‌هایی از مناطق غرب و مرکزی استان تهران مناسب کشت دانه‌‌های روغنی جهت استفاده برای تولید دیزل زیستی است. با این‌‌حال حدود 90 درصد از مناطق استان تهران برای کشت دانه‌‌های روغنی نامناسب است. بزرگترین عامل محدودکننده، بافت خاکی استان تهران است و بیش از 50 درصد از سطوح استان تهران دارای بافت خاک نامناسب جهت کشت دانه‌‌های روغنی است. در ادامه برای دستیـابی بـه شناسایی مناطق بهینه کاشت دانه‌‌های روغنی، متغیر هزینه متوسط Cave به ازای هـر لیتر بیودیزل معرفی می‌‌شود. نتایج نشان می‌‌دهد که با توجه به هزینه‌‌های تولید، انتقال، توزیع و تـأمین مـواد اولیـه، هنگامی تولید بیودیزل در این مناطق مقرون به صرفه اسـت کـه مقـدار متغیـر هزینه متوسط کمتر از 92 هزار ریال به ازای هـر لیتر بیودیزل تولیدی باشد.