برآورد پارامترهای ژنتیکی صفات عملکردی اسب‌های پرشی ایران با استفاده از روش REML

نویسندگان

1 گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زنجان، زنجان. ایران.

2 گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران.

3 گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران.

4 گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران.

doi
10.22059/ijas.2023.353553.653927
چکیده

ارزیابی ژنتیکی اسب‌های ورزشی با استفاده از روش‌های مختلف ارزیابی در بسیاری از کشور‌ها به‌جز ایران انجام می‌شود و برآورد‌های دقیق از پارامتر‌های ژنتیکی صفات عملکردی اسب همواره مورد توجه متخصصین اصلاح دام بوده است. بنابراین هدف از این تحقیق، ارزیابی پارامترهای ژنتیکی برای صفات عملکردی شامل زمان اتمام مسابقه، رتبه در پایان مسابقه و تعداد خطای اسب در اسب‌های پرشی ایران بود. در این تحقیق از نتایج مسابقات 1498 رأس اسب (10 تا 23 ساله) موجود در فدراسیون سوارکاری استفاده گردید. پارامترهای ژنتیکی با استفاده از روش درست‌نمایی محدود شده و نرم افزار airemlf90 برآورد شد. مدل آماری شامل اثرات ثابت سال تولد، جنسیت، سن اسب، نژاد، ارتفاع موانع، تاریخ و شهر برگزاری مسابقه، سطح دشواری مسابقات و اثرات تصادفی سوارکار، محیطی دائمی و ژنتیکی افزایشی بود. وراثت‌پذیری و تکرارپذیری برآورد شده برای صفات زمان اتمام مسابقه، رتبه در پایان مسابقه و تعداد خطای اسب در مسابقه به ترتیب 03/0 و 16/0، 11/0 و 25/0، 09/0 و 13/0 بود. روند ژنتیکی صفات زمان اتمام مسابقه، رتبه در پایان مسابقه و تعداد خطای اسب در مسابقه به ترتیب 002/0-، 0003/0 و 0091/0 و روند فنوتیپی صفات زمان اتمام مسابقه، رتبه در پایان مسابقه و تعداد خطای اسب در مسابقه به ترتیب 7057/0-، 2575/0، 0807/0- برآورد شد. با توجه به نتایج به دست آمده می‌توان نتیجه گرفت که صفات عملکردی مذکور بسیار تحت تأثیر اثرات محیطی به ویژه اثر سوارکار قرار دارد ولی از بین صفات مورد بررسی انتخاب بر اساس صفت رتبه می‌تواند منجر به پیشرفت ژنتیکی بیشتری شود. به منظور بهبود صفات عملکردی اسب‌های پرشی در ایران در راستای تکمیل اهداف اصلاح نژادی سیستم پرورش اسب کشور می‌توان از این پارامترها استفاده کرد.