بررسی اثر سن، جنس و عیوب انکساری بر ضخامت مرکزی قرنیه در مراجعه کنندگان به بیمارستان چشم پزشکی الزهرا (س) زاهدان
نویسندگان
1 مربی، مرکز تحقیقات ارتقای سلامت، دانشگاه علوم پزشکی زاهدان، زاهدان، ایران
2 مرکز تحقیقات عیوب انکساری چشم، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران
3 استاد گروه اپتومتری، دانشکده علوم پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران
4 مربی، مرکز تحقیقات ارتقای سلامت، دانشگاه علوم پزشکی زاهدان، زاهدان، ایران
doi
10.22038/jpsr.2017.21917.1561چکیده
هدف: ضخامت مرکزی قرنیه، به عنوان یکی از پارامترهایسگمان قدامی چشم، از فاکتورهای مهم در ارزیابی بیماران مبتلا به اختلالات چشمی به شمار می رود. هدف از این پژوهش، بررسی اثر سن، جنس و عیوب انکساری بر ضخامت مرکزی قرنیه در مراجعه کنندگان به بیمارستان چشم پزشکی الزهرا (س) زاهدان، با استفاده از روش مدلسازی رگرسیون چندکی خطی میباشد. روش بررسی: مطالعه مقطعی حاضر بر روی ۷۵۵ چشم از افراد واجد شرایط ورود به مطالعه که برای معاینات قبل از جراحی عیوب انکساری از سال ۱۳۹۲ تا ۱۳۹۴ به بیمارستان چشم پزشکی الزهرا (س) زاهدان، استان سیستان و بلوچستان مراجعه کرده بودند، صورت پذیرفت. پس از محاسبه شاخص های توصیفی، رگرسیون چندکی خطی به دادهها برازش و حدود طبیعی برآورد شدند. تحلیل ها با استفاده از نرم افزارهای SPSS(21) و R(3.3.0) انجام گرفت. یافتهها: در این مطالعه، تعداد 422 نفر (56%) از شرکت کنندگان را زنان تشکیل می دادند. میانگین سن افراد 7/6±۲۷ سال بود. بر اساس نتایج مدل رگرسیون چندکی خطی، سن به طور معناداری بر ضخامت مرکزی قرنیه مؤثر بود. در حالی که، جنس و مقدار عیب انکسار تاثیر آماری معناداری را نشان ندادند. همچنین حدود طبیعی برای زنان (۶۰۲ – ۴۸۹) و برای مردان (۶۰۰ – ۴۸۲) میکرومتر بدست آمد. به منظور اهداف مقایسه ای، این حدود به تفکیک گروههای سنی و جنس نیز گزارش شده است. نتیجه گیری: حدود طبیعی حاصل از این پژوهش میتواند توسط چشم پزشکان در معاینات قبل از انجام جراحی های عیوب انکساری و ارزیابی پاتولوژیهای چشمی از جمله گلوکوم مورد استفاده قرار گیرد.