واکاوی «بدنذهن» در متد تربیت بازیگر تاداشی سوزوکی و شیوة بازیگری سایکوفیزیکال فلیپ زرلی
نویسندگان
1 کارشناس ارشد بازیگری تئاتر، پردیس بینالمللی فارابی، دانشگاه هنر تهران، تهران، ایران
2 استادیار گروه تئاتر، دانشکدة سینما و تئاتر، دانشگاه هنر تهران، تهران، ایران
doi
10.22034/theater.2024.206344چکیده
مفهوم «بدنذهن» در نزد افرادی که در پی آناند تا دوگانهانگاری دکارتی ذهن- بدن را به معارضه بطلبند، بر یکپارچگی ذهن و بدن تأکید دارد. بر این مبنا، بدن از ذهن جدا نیست و بالعکس. فرضهای مرتبط با بدنذهن در قرن گذشته در سیستمها و شیوههای گوناگون آموزش بازیگری به جد مورد بحث بوده است. در بسیاری از شیوهها و رویکردها به بازیگری و آموزش بازیگر مجزا قلمداد کردن بدن و ذهن و تأکید بر یکی از این دو و تقدم بخشیدن به آن و نادیده انگاشتن دیگری مشکلات و بدفهمیهای بسیاری را به همراه داشته که پیامدهای آن در عمل و اجرا نیز بهخوبی قابل مشاهده است.متد تربیت بازیگر تاداشی سوزوکی فرایندی دشوار و دقیق دارد که درعینحال به رهایی اجراگر منتهی میشود. با بررسی تمرینهای متد سوزوکی پی میبریم که تمرکز آنها عمدتاً بر این است که چگونه میتوان بدنذهن تکتک اجراگران را پرورش داد و قدرت جسمانی و آوایی، انرژی و کنترل، و تمرکز آنها را تقویت کرد. فلیپ زرلی نیز با الهام از هنرهای رزمی آسیایی نظیر تایچیچوان و کالاریپایاتو و تکنیکهای مدیتیشن سعی در فعال کردن بدنذهن در اجراگرانش دارد بهنحوی که در شیوة او بدن و ذهن در لحظه در قالب یک واحد یکپارچه عمل میکنند. در پژوهش حاضر تلاش بر این است که توازن بدنذهن در فعالیتهای سوزوکی و زرلی در تربیت بازیگر واکاوی شده و بررسی شود که چگونه هریک از آنها با بهرهگیری از هنرهای بدنی و رزمی و نیز فلسفههای آسیایی در تلاشاند برای این مسئلة بنیادین راهحلی بیابند و پرسش اصلی پژوهش این است که بدنذهن در متد سوزوکی و شیوة تربیت بازیگر سایکوفیزیکال چگونه پرورش مییابد؟ یافتههای پژوهش نشان میدهند که در تمرینهای متد سوزوکی همسو با هنرهای رزمی سنتی ژاپنی بدنذهن بازیگران بهخوبی پرورش مییابد. از سوی دیگر در بازیگری سایکوفیزیکال زرلی نیز که متأثر از یوگا و هنرهای رزمی آسیایی است، پرورش بدنذهن نقش محوری دارد و اجراگر با بدنذهن پرورشیافته قادر میشود حضور صحنهای قدرتمندی را به نمایش بگذارد.