ریز رخساره‌ها و محیط رسوبی سازند سروک در یکی از میادین هیدروکربنی جنوب غرب ایران

نویسندگان

1 پژوهشگاه صنعت نفت

2 مدیریت اکتشافت نفت ایران

3 پژوهشگاه صنعت نفت

4 پژوهشگاه صنعت نفت

5 پژوهشگاه صنعت نفت

doi
10.22067/sed.facies.v9i2.50580
چکیده

سازند سروک با سن آلبین پسین ـ تورونین آغازین در ناحیه دشت آبادان یکی از افق‌های مخزنی مهم است. بر اساس تلفیق مطالعات دقیق پتروگرافی و توصیف مغزه‌ها از بخش مخزنی سازند سروک (معادل با سازند میشریف) در یک میدان بزرگ نفتی (دارای دو چاه با 435 متر مغزه و 1116 مقطع نازک) آنالیز رخساره‌ای و تفسیر محیط رسوبی صورت پذیرفت. از دیدگاه سنگ‌شناسی، توالی مورد مطالعه عمدتاً از آهک‌های تمیز تا آرژیلیتی تشکیل شده است. مطالعات پتروگرافی به شناسایی 15 ریز رخساره در قالب پنج زیرمحیط اصلی شامل محیط دریای باز عمیق (A)، دریای باز کم عمق (B)، شیب (C)، شول بایوستروم (D) و لاگون (E) و در یک پلاتفرم کربناته شلف لبه‌دار منجر گردید. زیرمحیط لاگون بر اساس ویژگی‌های بافتی و اجزای سازنده می‌تواند به سه بخش لاگون باز، ریف‌های پراکنده و لاگون محدود شده تقسیم شود. آنالیز فراوانی زیرمحیط‌ها در چاه‌های مورد مطالعه نشان داد که زیرمحیط لاگون فراوان‌ترین و زیرمحیط دریای باز عمیق کم‌ترین فراوانی را نشان می‌دهد. این توزیع رخساره‌ای با نقشه زیرمحیط‌های ارائه شده برای سازند میشریف در حوضه مزوپوتامین عراق انطباق دارد.