سامانه ارزیابی کازبی ، رویکردی تکنیکی در ارزشگذاری پایداری زیست محیطی ساختمانهای سبز در ژاپن
نویسندگان
1 استادیار گروه معماری، دانشکدة فنی و مهندسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد لاهیجان، لاهیجان، ایران
2 پژوهشگر دکتری رشته معماری منظر، پردیس هنر های زیبا، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.52547/jrenew.10.1.177چکیده
پس از دوران انقلاب صنعتی و پیدایش عصر مدرن و بروز مخاطرات زیست محیطی فراوان ناشی از این دوران، تحولات فکری ، بشر را به تعامل بیشتر با طبیعت و محیط زیست سوق داد. پیدایش رویکردهای اکوتک، پایدار و سبز در نتیجه این تغییرات پدیدار شد و در برقراری ارتباط بیشتر محیط مصنوع و محیط طبیعی با یکدیگر، سعی نمود. در این میان حوزه معماری و ساختمان با توجه به گستردگی و میزان تاثیر بر محیط زیست از اهمیت به سزایی برخوردار است. در این راستا و در حوزه معماری تلاشهای زیادی در کشورهای مختلف جهان نظیر آمریکا، انگلستان و غیره رخ داد و برای کنترل هرچه بهتر بر روند ساخت و ساز، سامانههای ارزیابی پایدار طراحی و به کار گرفته شد. در کشور ژاپن نیز سامانه کازبی برای این منظور طراحی شده است. این مقاله در تلاش است تا با رویکردی توصیفی– تحلیلی با تاکید بر مطالعات کتابخانهای به بررسی ویژگیهای ساختاری سامانه کازبی به عنوان یکی از پیشروترین سامانههای ارزیابی ساختمانهای پایدار بپردازد. سامانه ارزیابی کازبی به صورت تکنیکال و با محاسباتی دقیق به ارزیابی زیست محیطی ساختمان و تاثیرات آن بر محیط پیرامونش میپردازد. در حالیکه به وجه اجتماعی و اقتصادی توسعه پایدار توجه کمتری کرده است.