توسعه تجدیدپذیرها در ایران - انتخاب یا ضرورت؟
نویسندگان
1 استادیار، گروه علوم اقتصادی، دانشکده علوم اقتصادی و علوم سیاسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
2 دانشجوی کارشناسی ارشد اقتصاد انرژی، دانشکده علوم اقتصادی و علوم سیاسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
doi
چکیده
همواره در روند رشد و توسعه اقتصادی، از انرژی به عنوان نیروی محرکهای در جهت تسریع این فرآیند نامبرده شده است. با توجه به ذخایر محدود انرژیهای فسیلی در جهان فعلی، دیگر نمیتوان تنها به این منابع انرژی متکی بود؛ از طرفی روند پایدار رشد مصرف انرژی در کشور، محدودیت منابع مالی و تفکیک ناپذیری سرمایهگذاری برای توسعه انرژیهای فسیلی، نیاز بالای آب برای توسعه این نوع انرژیها (بهویژه در تبدیل آنها به برق)، آسیبپذیری کشور در اثر تمرکز شدید مبادی تولید و پالایش و خطوط انتقال و توزیع نفت و گاز، اشتغال زایی پایین صنایع مرتبط با انرژیهای فسیلی در کنار آلودگیهای شدید حاصل از مصرف سوختهای فسیلی، همگی مشکلات و چالشهایی هستند که ادامه تکیه بر انرژیهای فسیلی در کشور را زیرسوال برده و حرکت کشور به سمت انرژیهای تجدیدپذیر را اجتناب ناپذیر کرده است. این در حالی است که علیرغم تاکیدات سیاستی و تکالیف قانونی موجود، همچنان سهم انرژیهای تجدیدپذیر از کل عرضه انرژی کشور بسیار پایین و عقب تر از برنامههای مصوب میباشد. در این مقاله با ارایه دلایل و شواهد کمّی نشان داده میشود که توسعه انرژیهای تجدیدپذیر در ایران، دیگر یک انتخاب از میان چندین انتخاب نیست، بلکه در عمل تبدیل به یک ضرورت سیاستی شده است.