تأثیر محدودیت آبی بر عملکرد رشد، الگوی مصرف آب، گوارش‌پذیری، و صفات لاشه بره-های لری-بختیاری و آمیخته لری-بختیاری×رومانف

نویسندگان

1 گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران

2 گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران

3 گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران

4 گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران

5 گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران

doi
10.22059/ijas.2022.336760.653867
چکیده

این مطالعه باهدف بررسی عملکرد رشد، الگوی مصرف آب، گوارش‌پذیری، و صفات لاشه بره‌های لری-بختیاری (لری) و آمیخته لری-بختیاری×رومانف (آمیخته) در شرایط محدودیت آبی انجام گرفته است. تعداد 20 رأس بره (10 رأس از هر ژنوتیپ) با میانگین وزن 5/2±31 و سن 2±8 ماه در چهار تیمار با پنج تکرار به‌صورت طرح کاملاً تصادفی در قالب فاکتوریل 2×2 با دو سطح برای ژنوتیپ و دو سطح برای آب مورد استفاده قرار گرفت. میزان خوراک مصرفی، افزایش وزن روزانه و وزن نهایی تحت تأثیر ژنوتیپ و نحوه دسترسی به آب قرار نگرفت، درحالی‌که میزان مصرف آب (001/0=p) و نسبت آب به خوراک (02/0=p) با محدودیت آبی کاهش یافت. بره‌های دارای محدودیت آبی تقریباً 90 درصد آب خود را در پنج دقیقه اول مصرف کردند. گوارش‌پذیری مواد مغذی تحت تأثیر تیمارها قرار نگرفت ولی میزان ماده خشک مدفوع در محدودیت آبی بالاتر بود (03/0=p). وزن لاشه و بازده آن تحت تأثیر تیمارها قرار نگرفت، با این حال درصد و وزن دنبه در آمیخته‌ها پایین‌تر بود (0001/0˂p) اما بخشی از این کاهش به‌وسیله ضخامت چربی بالاتر (05/0=p) و چربی احشایی (01/0=p) بالاتر جبران شد. نتایج کلی این مطالعه نشان داد ژنوتیپ و محدودیت دسترسی به آب عملکرد رشد را به‌طور معنی‌داری تحت تأثیر قرار ندادند، بنابراین می‌توان آمیخته‌ها را در محیط‌های با محدودیت آبی مورد استفاده قرار داد.