ریزرخساره‌ها، محیط رسوبی و چینه نگاری سکانسی سازند تاربور در ناحیه سمیرم (جنوب غرب اصفهان)

نویسندگان

1 دانشگاه اصفهان

2 دانشگاه اصفهان

3 دانشگاه اصفهان

doi
10.22067/sed.facies.v8i2.13225
چکیده

سازند تاربور در جنوب غرب سمیرم به سن مایستریشتین پسین و با ضخامت 462 متر، به طور عمده از سنگهای کربناته و آواری تشکیل شده است. مرز زیرین سازند تاربور با واحد آواری قرمز رنگ (S2) به صورت تدریجی و هم‌شیب و مرز بالایی آن با سازند کشکان هم‌شیب و ناپیوسته است. بر اساس مطالعات صحرایی سه واحد سنگ چینه‌ای در ناحیه سمیرم شناسایی گردید. مطالعه و بررسی بافتهای رسوبی، پتروگرافی و محتوای فسیلی موجود، به شناسایی 6 ریزرخساره کربناته مربوط به محیط لاگون (L1-L3)، سد (B) و دریای باز (O1-O2) و 2 رخساره آواری مربوط به دریای کم عمق (Lsh) و عمیق (Osh) منجر شده است. سازند تاربور در ناحیه مورد مطالعه بخشی از یک شلف باز با شیب کم را تشکیل می‌داده است. با بررسی چینه نگاری سکانسی، دو چرخه رسوبی درجه سوم تشخیص داده شد و سکانسهای شناسایی شده قابل تطابق با سکانسهای جهانی می‌باشند.