مقایسه‌ی ارزش تغذیه‌ای منابع مختلف پروتئینی حاصل از واکنش تانن‌های استخراج شده از ضایعات کشمش با خیساب ذرت در تغذیه‌ی نشخوارکنندگان

نویسندگان

1 گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه لرستان، خرم‌آباد، ایران

2 گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه لرستان، خرم‌آباد، ایران

3 گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران

4 گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه لرستان، خرم‌آباد، ایران

doi
10.22059/ijas.2023.348770.653907
چکیده

این آزمایش به منظور تعیین ارزش تغذیه‌ای و تخمین میزان پروتئین عبوری پروتانومیکس و فسفوپروتانومیکس به عنوان دو منبع جدید پروتئینی و مقایسه‌ی آن‌ها با خیساب ذرت، به عنوان ماده‌ی اولیه‌ی تولید این دو محصول، طراحی شده است. این دو فرآورده‌ی پودری شکل، از جداسازی و خشک کردن رسوبات ناشی از واکنش تانن‌ها با خیساب ذرت حاصل می‌شوند. مقدار تانن و کل ترکیبات فنلی عصاره‌ی تاننی استخراج شده از پوش کشمش به ترتیب 37/22 و 07/30 درصد ماده‌ی خشک بود. پروتئین نامحلول در پروتانومیکس و فسفوپروتانومیکس به ترتیب 15/81 و 98/48 درصد از پروتئین خام بود، در صورتیکه این عدد در خیساب ذرت 1/13 درصد است. تولید گاز در طی انکوباسیون و قابلیت تولید گاز آزمایشگاهی، تحت تأثیر تیمارهای آزمایشی قرار گرفت به نحوی که، بیشترین مقادیر، مربوط به تیمار شاهد (خیساب ذرت) بود. همه‌ی پارامترهای تخمیر شکمبه‌ای، از تیمارهای آزمایشی متأثر شدند به طوری که کمترین مقدارِ انرژی قابل متابولیسم (ME)  و اسیدهای چرب کوتاه‌ زنجیر (SCFA)  و بیشترین مقدارِ بازده تولید پروتئین میکروبی (EMPS)  و pH به فسفوپروتانومیکس تعلق گرفتند؛ کمترین مقدار قابلیت هضم ظاهری آزمایشگاهی ماده‌ی آلی (IVOMAD)  و تولید پروتئین میکروبی (MPS)  به پروتانومیکس مربوط شدند؛ و بیشترین مقدار تجزیه‌پذیری واقعی برون‌تنی ماده‌ی خشک (IVTDDM)  و نیتروژن آمونیاکی (N-NH3)  و کمترین مقدار ضریب تفکیک (PF)  هم به تیمار شاهد تعلق گرفتند.