اثرات فیزیولوژی- روانشناختی تمرینات تناوبی شدید و مصرف ویتامین E در موش های صحرایی سالمند آلزایمری شده با تری متیل تین

نویسندگان

1 گروه علوم ورزشی، دانشگاه کردستان، کردستان، ایران

2 گروه علوم ورزشی، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران

3 گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد مرودشت، مرودشت، ایران

doi
10.22124/jme.2023.23953.251
چکیده

مقدمه: سالمندی با بروز اختلات شناختی و جسمی همراه است. با توجه به ابهام در اثر تعاملی تمرین و مکمل‌های آنتی‌اکسیدانی، هدف مطالعه حاضر بررسی اثرات فیزیولوژی-روانشناختی تمرینات تناوبی شدید (HIIT) و مصرف ویتامین E (VE) در موش-های صحرایی آلزایمری شده با تری‌متیل‌تین (TMT) بود. روش‌ها: در این مطالعه تجربی 50 سر موش صحرایی (سن 18-22 ماه؛ وزن 280-320 گرم) آلزایمری شده با تزریق صفاقی mg/kg 10 TMT به گروه‌های (1) TMT، (2) شم/حلال ویتامین E (Sham)، (3) VE، (4) HIIT (90-95 درصد حداکثر سرعت بیشینه) و (5) HIIT+VE تقسیم شدند. تعداد 10 سر موش صحرایی سالم برای بررسی اثر TMT بر متغیر‌های تحقیق در گروه HC قرار گرفتند. تمرینات HIIT به مدت هشت هفته، سه جلسه در هفته انجام شد. ویتامین E برای این مدت با دوز mg/kg 30 به صورت خوراکی به موش‌های صحرایی خورانده شد. نتایج: در گروه‌های HIIT و HIIT+VE شاخص‌های تن سنجی، وزن غذای دریافتی، اضطراب و افسردگی به طور معنی‌داری کمتر و توان هوازی، تعادل حرکتی، آستانه تحمل درد بیشتر از گروه TMT بود (05/0≥P). در گروه VE وزن چربی احشایی، وزن غذای دریافتی، اضطراب و افسردگی به‌طور معنی‌داری کمتر از گروه TMT بود (05/0≥P). توان هوازی در گروه‌های HIIT و HIIT+VE به‌طور معنی‌داری بیشتر و اضطراب و افسردگی به‌طور معنی‌داری کمتر از گروه VE بود (05/0≥P). نتیجه‌گیری: به نظر می‌رسد تمرین HIIT، VE و تمرین HIIT+VE دارای اثرات بهبود دهنده شاخص‌های آنتروپومتریکی، عملکرد جسمانی و روانشناختی است؛ اما اثرات عملکرد جسمانی و روانشناختی تمرین HIIT به مراتب قوی‌تر از اثر ویتامین E بود.