فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف از انجام این آزمایش بررسی اثر منیزیم جیره بر عملکرد تولید‌مثلی و بیان ژن‌های متالوپروتئیناز 2 (MMP-2)، متالوپروتئیناز 9  (MMP-9) و مهارکننده بافتی 2(TIMP-2) در جفت بود. تعداد 50 راس گاو در هر تیمار  از 3 هفته مانده به زایش به طور تصادفی به چهار تیمار آزمایشی اختصاص یافتند. تیمار‌ها شامل تیمار شاهد (منیزیم در سطح توصیه‌های (NRC)، تیمار سولفات ‌منیزیم، تیمار کربنات ‌منیزیم و تیمار اکسید ‌منیزیم (منیزیم 6/0 درصد ماده خشک جیره) بود. پس از زایش از جفت هر گاو نمونه‌برداری انجام شده و  بیان  نسبی ژن ها مورد بررسی قرار گرفت. نمونه‌گیری از خون پیش و پس از زایش انجام شده و متابولیت‌های پلاسما اندازه‌گیری شد. در تیمار اکسید منیزیم و سولفات منیزیم بیان ژن MMP-9 بالاتر بود و درصد جفت ماندگی در تیمارهای آزمایشی پائین‌تر از گروه شاهد بود (05/0>P ) تیمارهای آزمایشی تاثیر معنی‌داری بر بیان ژن‌هایMMP-2  و TIMP-2 نداشتند. جیره‌های آزمایشی باعث بهبود وضعیت منیزیم و انسولین پلاسما و کاهش معنی‌دار NEFA شدند (05/0>P) تیمارها تاثیری بر امتیاز برگشت رحمی، اولین فحلی و تعداد تلقیح نداشتند. تیمار اکسید منیزیم آبستنی در اولین تلقیح و آبستنی تا روز 210 پس از زایش را بهبود داد. دام ها در تیمارهای آزمایشی نسبت به گروه شاهد روزهای باز کمتری داشتند (05/0> P) نتایج نشان داد که افزایش منیزیم جیره در مقایسه با توصیه های  NRC (2001) می تواند منجر به کاهش جفت ماندگی و بهبود باروری شود.