اثر خطای تعیین ژنوتیپ نشانگر در صحت پیشبینی ارزش اصلاحی ژنومی در صفات آستانهای
نویسندگان
1 گروه علوم دامی، واحد آستارا، دانشگاه آزاد اسلامی، آستارا، ایران.
2 محقق مستقل (دکتری ژنتیک و اصلاح نژاد دام)، دانشکده کشاورزی، گروه علوم دامی، دانشگاه کردستان، کردستان، ایران
doi
10.22059/ijas.2022.340396.653878چکیده
هدف از این مطالعه بررسی اثر خطای تعیین ژنوتیپ نشانگر و نوع طرح آمیزشی و انتخابی (ارزش اصلاحی و فنوتیپی) در صحت ارزیابی ژنومی تحت سطوح مختلف وراثتپذیری (05/0، 1/0 و 3/0) و تراکم نشانگرها (500، 1000 و 1500) به وسیلهی شبیهسازی در صفت آستانه ای بود. ژنومی شامل دو کروموزوم هر یک به طول 100 سانتی مورگان، و بر روی هر کروموزوم 125 QTL شبیه سازی شد. به منظور شبیهسازی صفت آستانهای، 20 درصد از فنوتیپ برتر در هر نسل دو و مابقی یک در نظر گرفته شدند. ارزش اصلاحی ژنومی با استفاده از اثرات نشانگری برآورد شده توسط روش آماری بیز B پیشبینی شد. صحت ارزیابیهای ژنومی نشان داد که طرح آمیزشی و انتخابی ارزش اصلاحی در مقایسه با طرح آمیزشی و انتخابی فنوتیپی صحت بیشتری دارد. صحت ارزیابیهای ژنومی با افزایش خطای تعیین ژنوتیپ در هر دو طرح آمیزشی و انتخابی ارزش اصلاحی و فنوتیپی کاهش یافت. نتایج نشان داد با افزایش درصد خطای تعیین ژنوتیپ، افزایش تراکم نشانگر منجر به افزایش صحت پیشبینی ارزیابی ژنومی میشود.