زیست چینه نگاری و دیرینه بوم شناسی سازند تاربور در ناحیه سمیرم، جنوب غرب اصفهان
نویسندگان
1 دانش آموخته کارشناسی ارشد چینه و فسیل شناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
2 استادیار گروه زمین شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
3 استاد گروه زمین شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
doi
10.22067/sed.facies.v8i1.14627چکیده
سازند تاربور یک واحد کربناته سرشار از روزنداران کفزی بزرگ به سن مایستریشتین است که در حوضه زاگرس نهشته شده است. جهت مطالعه زیست چینه نگاری و دیرینه بوم شناسی این سازند، برشی در فاصله 5 کیلومتری جنوب غرب سمیرم مورد بررسی قرار گرفته است. این سازند در ناحیه مورد مطالعه با ضخامت 462 متر از سنگهای کربناته و آواری تشکیل شده است. مرز زیرین سازند تاربور با واحد آواری قرمز رنگ (S2) به صورت تدریجی و هم شیب و مرز بالایی آن با سازند کشکان همشیب و ناپیوسته است. بر اساس جامعه سنگوارهای به دست آمده از سازند تاربور بیوزون Omphalocyclus-Loftusia-Siderolites calcitrapoides assemblage Zone تشخیص داده شده است کـه قابل انطباق با بیوزون شماره 37 (Whnd, 1965) و مؤید سن مایستریشتین میباشد. از طرفی با توجه به اندازهگیریهای مورفومتریک و تشخیص گونههای شاخص Loftusia، Omphalocyclus و Orbitoides میتوان سن بیوزون منسوب به سازند تاربور را در برش مذکور به صورت دقیقتر به مائستریشتین پسین نسبت داد. با توجه به نوع فونا و موقعیت قرارگیری این منطقه در زمان مذکور در عرضهای جغرافیایی پایین میتوان تجمعات کلروزوئن ـ کلروآلگال را برای تجمعات سازند تاربور در این برش در نظر گرفت و پراکندگی تجمعات فورامول را میتوان احتمالاً ناشی از افزایش ورود مواد مغذی و متأثر از روانآبهای سطحی در نظر گرفت.