بررسی بازیگری در اجراهای چندملیتی با مطالعهی موردی نمایش شهرهای نامرئی به کارگردانی پینو دیبودو در ایران و ایتالیا
نویسندگان
1 کارشناس ارشد بازیگری، پردیس فارابی، دانشگاه هنر تهران، ایران
2 استادیار گروه نمایش دانشکده هنر ، دانشگاه سوره تهران، ایران
doi
10.22034/theater.2023.180677چکیده
در دهههای اخیر شاهد اجراهای چندملیتی در اقصی نقاط دنیا هستیم. بازیگرانی که با ملیت، فرهنگ، زبان و تکنیکهای مختلف کنار هم جمع میشوند و قطعاتی را اجرا میکنند. پرسش این است که بازیگری در اینگونه اجراها چگونه میتواند باشد و فرضیهی این پژوهش این است که اجراهای چندملیتی بر روش بازیگری تأثیر میگذارند و با بازیگری متداول و روانشناختی تفاوت دارند. برای پاسخ به پرسش مطرحشده و اثبات فرضیه به بازی بازیگرانـاجراگران چندملیتی در پروژهی شهرهای نامرئی به کارگردانی پینو دیبودو، که در جشنوارهی تئاتر فجر ایران (1396) و فستیوال گروه پوتلچ در ایتالیا (1397) اجرا شده است، مراجعه شده است. در این راستا مصاحبهی ساختاریافتهای با بازیگرانـاجراگران چندملیتی شرکتکننده در این دو کشور صورت گرفت و در مورد روند تولید اینگونه اجراها و تأثیرات آنها بر اجراگران در طول تمرین، حین اجرا و سالهای بعد پرسش شد. بنابراین مواجههی اجراگر با چهار مقولهی اصلی متن، کارگردان، پارتنر و تماشاگر مورد بررسی قرار گرفت. نتیجهی بهدستآمده نشان میدهد در فرایند اجراهای چندملیتی بازیگر به اجراگر تبدیل میشود. بنابراین اجراگر باید خلاقتر، انعطافپذیرتر و مسلطتر باشد، قابلیتهای بدنی و ذهنی بالاتری داشته باشد و در این راستا نیاز به تربیت و آموزش دارد.
