فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مسئله‌ی مهمی که در رابطه با تئاتر در عصر رسانه‌های مدرن مطرح می‌شود، تقابل یا تعامل این هنر با رسانه‌های نوین است. هدف مطالعه‌ی حاضر، طراحی و اعتبارسنجی الگوی بقای تئاتر در عرصه‌ی رسانه‌های نوین است. این مطالعه از نظر روش و بازه‌ی زمانی گردآوری داده‌ها، یک پژوهش پیمایشی- مقطعی می‌باشد. جامعه‌ی آماری پژوهش شامل فعالان صحنه‌ی تئاتر کشور است که با استفاده از فرمول کوکران، حجم نمونه 370  نفر برآورد گردید و نمونه‌گیری با روش تصادفی ساده انجام گرفت. جهت اعتبارسنجی الگوی بقای تئاتر در عرصه‌ی رسانه‌های نوین از روش حداقل مربعات جزئی و نرم‌افزار Smart PLS استفاده شد. ابزار گردآوری داده‌ها پرسش‌نامه است که با روش روایی سازه، روایی هم‌گرا و روایی واگرا اعتبارسنجی گردید. همچنین با استفاده از آلفای کرونباخ و پایایی ترکیبی نیز قابلیت اعتماد پرسش‌نامه مطلوب ارزیابی شد. نتایج نشان داده است که ‌مؤلفه‌ی رسانه‌های نوین از ‌مؤلفه‌های تکنولوژی، دنیای دیجیتال و جهان مجازی تأثیر می‌پذیرند. همچنین مشخص گردید نقش دولت‌ها‌، هنرمندان در بستر تاریخ بر شکلگیری «تئاتر سوم» محرز است. تحولات این حوزه باید با درنظرگیری تحولات تاریخی در حوزه تکنولوژی مورد وثوق قرار گیرد. ‌درنهایت نتایج نشان داد ‌به‌دلیل تغییرات در حوزه‌ی تکنولوژی‌های رسانه‌های نوینْ، که موجب تفکر دیجیتالی، در نسل‌های آینده خواهد بود. ‌بدین‌ترتیب امی‌تواند با درنظرگیری این نوع از تفکر قالب، نسل های آینده  را به مخاطبان اصلی تئاتر تبدیل کرده که بقای تئاتر را تضمین نماید.