فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

رخسارۀ الکتریکی، واحدی از رسوبات یک توالی عمودی است که بر اساس قرائت نگارهای چاه پیمایی از واحدهای بالا و پایین خود قابل تفکیک است. برای شناسایی رخساره‌های الکتریکی توالی دو سازند کنگان و قسمت بالایی سازند دالان، از نگارهای چاه پیمایی با نظارت اطلاعات آنالیز مغزه حفاری چهار چاه (A، B، C و D) در میدان گازی پارس جنوبی استفاده شد. با توجه به این که تنها اطلاعات مغزه چاه A در دسترس بود، ابتدا به بررسی مقاطع نازک تهیه‌شده از پلاگهای مغزه حفاری در این چاه پرداخته شد که موجب شناسایی ۱۲ ریزرخساره و ۷ محیط رسوبی شد. برای شناسایی رخساره‌های الکتریکی با استفاده از این داده‌ها روشهای خوشه‌بندی استفاده شد تا پاسخ نگارها و داده‌های مغزه در دسته‌های همگن قرار گیرند. در مطالعه حاضر، گونه های سنگی که خصوصیات مخزنی یکسانی دارند با استفاده از نمودار متقاطع تخلخل/تراوایی مغزه شناسایی شدند که بر این اساس ۶ گونۀ سنگی شناسایی شد. پس از دسته‌بندی و واسنجی گونه های سنگی و ریزرخسار های حاصل از اطلاعات مغزه حفاری، مدلهای MRGC این رخساره‌ها در نگارهای چاه A نیز شناسایی شدند. مدل بهینه‌شده در چاه A در چاههای B، C و D به کار گرفته شد تا رخساره‌های الکتریکی را در این چاهها که فاقد مغزه بودند شناسایی کند. برای کنترل کیفیت رخساره‌های پیش‌بینی‌شده در این چاه‌ها، میانگین خواص پتروفیزیکی هر یک از رخساره‌ها در چاه‌های مختلف با هم مقایسه گردید. همچنین این رخساره‌ها در ۴ چاه باهم مطابقت داده شدند تا میزان همخوانی آنها با یکدیگر تعیین شود. در نتیجه تعداد ۶ رخسارۀ الکتریکی با خواص پتروفیزیکی متفاوت شناسایی شدند که ضعیف‌ترین کیفیت مخزنی متعلق به رخسارۀ شمارۀ ۱ با سنگ‌شناسی غالب انیدریت لایه‌ای و بهترین کیفیت مخرنی متعلق به رخسارۀ شمارۀ ۶ با سنگ‌شناسی غالب دولومیت و کلسیت با بافت گرینستونی بود. با توجه به دقت بالای نتایج به دست آمده، مدل به دست آمده در سایر چاههای میدان قابل استفاده است.