بهره‌وری اقتصادی آب آبیاری ژنوتیپ‌های مختلف خیار گلخانه‌ای در شرایط کم‌آبیاری

نویسندگان

1 دانشگاه آزاد اسلامی

2 دانشگاه سیستان و بلوچستان

3 دانشگاه جامع امام حسین

4 دانشگاه تهران

doi
چکیده

شناسایی ژنوتیپ‌های متحمل به کم‌آبیاری و معرفی آنها به بهره‌برداران و پژوهش‌گران راهکاری مناسب برای افزایش بهره‌وری آب آبیاری است. هدف از مطالعه حاضر، ارزیابی 50 ژنوتیپ خیار از بانک ژرم‌پلاسم خیار دانشگاه گیلان در گلخانه دانشکده علوم کشاورزی دانشگاه گیلان در دو سطح آبیاری کامل و کم‌آبیاری (50 درصد آبیاری کامل) و معرفی ژنوتیپ‌های برتر براساس عملکرد، بهره‌وری آب آبیاری و بهره‌وری اقتصادی آب آبیاری بود. این ژنوتیپ‌ها با هدف تولید بذر و کاربرد در برنامه‌های اصلاحی انتخاب شدند. از سامانه آبیاری قطره‌ای تیپ برای آبیاری استفاده شد و مدیریت آبیاری براساس نیاز آبی خیار در داخل گلخانه انجام شد. محصول در مرحله بلوغ تجاری برداشت شد و عملکرد، برخی صفات عملکردی و بهره‌وری آب آبیاری تعیین شدند. نتایج نشان داد که اثر آبیاری بر تعداد میوه، بهره‌وری آب آبیاری و بهره‌وری اقتصادی آب آبیاری معنی‌دار است. اثر ژنوتیپ و اثر متقابل آبیاری و ژنوتیپ بر وزن تر میوه، بهره‌وری آب آبیاری و بهره‌وری اقتصادی آب آبیاری معنی‌دار بود. با توجه به شاخص‌های تعداد میوه در بوته، عملکرد وزن تر میوه، بهره‌وری آب آبیاری و بهره‌وری اقتصادی آب آبیاری ژنوتیپ‌های 42، 43 و 45 بهترین انتخاب و ژنوتیپ‌های 13، 15، 16 و 18 انتخاب نامناسبی با توجه به شرایط مطالعه حاضر بودند. استفاده از ژنوتیپ‌های انتخابی در تولید بذر خیار می‌تواند موجب بهبود همزمان عملکرد و بهره‌وری آب آبیاری یا به‌عبارتی بهبود بهره‌وری اقتصادی آب آبیاری شود.‌