کارکرد تخیل ثانویه در تسکین اضطراب برآمده از تنهایی و مرگ در نمایشنامه‌‌ی خرس‌های پاندا اثر ماتئی‌ ویسنی‌یک از منظر کولریج

نویسندگان

1 کارشناس‌ارشد ادبیات‌نمایشی، واحد تهران مرکزی دانشگاه آزاد اسلامی ، تهران، ایران

2 استادیار گروه نمایش، واحد تهران مرکزی دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

3 استادیار گروه ادبیات فارسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

doi
10.22034/theater.2023.176571
چکیده

این مقاله کوششی است در تبیین و ارایه‌ی مفهوم «تخیل ثانویه» براساس آرای کولریج و بررسی تاثیر آن در اضطراب برآمده از تنهایی و مرگ در نمایشنامه‌ی داستان خرس‌های پاندا به روایت یک ساکسیفونیست که دوستی در فرانکفورت دارد اثر ماتئی ویسنی‌یک. مسیر اصلی این مقاله، معطوف است به درک مفهوم «تخیل ثانویه» مبتنی بر آرای سیموئل تیلور کولریج و درک تفاوت معنایی و مفهومی آن با «تخیل اولیه» و «خیال» به منظور اثبات این نکته که «تخیل ثانویه» نقش کلیدی و مهمی در تسکین اضطراب‌ برآمده از «تنهایی» و «مرگ» در شخصیت‌های نمایشنامه‌ی داستان خرس‌های پاندا به روایت یک ساکسیفونیست که دوستی در فرانکفورت دارد ایفا می‌کند. این پژوهش بر چگونگی عملکرد «تخیل ثانویه» به‌عنوان ساز و کاری دفاعی در نمایشنامه‌ی انتخابی معطوف است، بنابراین پرسش بنیادین این پژوهش عبارت است از:‌ مطابق رویکرد کولریج، چرا و چگونه تخیل ثانویه می‌تواند اضطراب برآمده از تنهایی و مرگ شخصیت‌ها در نمایشنامه‌ی‌ مورد بحث را برطرف نماید؟ این مقاله که به صورت تحلیل محتوای کیفی به نگارش درآمده به همراه ارایه‌ی جدول و نمودار به صورت مستدل نشان می‌دهد چگونه شخصیت‌های نمایشنامه‌ی داستان خرس‌های پاندا به روایت یک ساکسیفونیست که دوستی در فرانکفورت دارد با پناه بردن به «تخیل ثانویه» با آفرینش جهانی ساخته و پرداخته‌ی ذهن‌شان، اضطراب‌های تنهایی و مرگ خود را از پنج مسیر مختلف روساختی و ژرف‌ساختی تسکین می‌دهند.