رخساره های سنگی و تفسیر موقعیت تکتونیکی ناحیه منشأ رسوبات سیلیسی آواری میوسن با استفاده از داده های پتروگرافی و ژئوشیمی در پهنه بینالود، شمال نیشابور

نویسندگان

1 دانشگاه فردوسی مشهد

2 دانشگاه فردوسی مشهد

3 دانشگاه فردوسی مشهد

4 دانشگاه فردوسی مشهد

5 دانشگاه فردوسی مشهد

doi
10.22067/sed.facies.v7i1.9114
چکیده

رسوبات آواری میوسن در کوههای بینالود ازسه گروه رخساره سنگی گراولی (Gmm، Gcm، Gci، Gh، Gt و Gp) ماسه ای (St، Sm، Sh، Sp، Ss و Sl) و گلی (Fm و Fl) و یک رخساره غیرآواری (P) تشکیل شده است. رخساره های گراولی معمولاً به فرم توده ای و اکثراً از قطعات ولکانیکی و رسوبی با اندازه های متفاوت تشکیل شده اند. رخساره های ماسه ای ترکیب لیتارنایتی و ساب لیتارنایتی داشته و خرده سنگها اکثراً از نوع ولکانیکی به همراه مقداری خرده سنگ رسوبی و دگرگونی هستند. با توجه به رنگ قرمز رسوبات، نبود فسیلهای دریایی ، طبقه بندی مورب و تراف یونی مدال، چرخه های ریز شونده به طرف بالا و آنالیز رخساره ها و عناصر ساختاری، این رسوبات در محیط پلایا، رودخانه ای بریده بریده و مخروط افکنه نهشته شده اند. منشأ این رسوبات بر اساس داده های پتروگرافی و ژئوشیمی، سنگهای آذرین حد واسط و اسیدی با چرخه مجدد کوه زایی است که در حاشیه فعال تکتونیکی تشکیل شده اند.