فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف از این پژوهش، مقایسه اثر بافر ترکیبی و بیکربنات سدیم بر عملکرد رشد و فراسنجه­های شکمبه­ای گوساله‌های نر پرواری هلشتاین با میانگین وزن ۱/۴۳±۸/۳۳۰ کیلو­گرم و سن 240 روز، تغذیه شده با جیره­ای پر­کنسانتره بود. آزمایش به مدت۹۰ روز به همراه ۱۰ روز عادت‌دهی در قالب طرح کاملا تصادفی با سه جیره آزمایشی با نسبت علوفه به کنسانتره 20 به 80 درصد و ۱۰ تکرار انجام گرفت. جیره­های آزمایشی شامل جیره شاهد (بدون بافر)، جیره پایه با یک درصد بیکربنات سدیم و جیره پایه با یک درصد بافر ترکیبی بودند. خوراک مصرفی روزانه، افزایش وزن ماهانه و گوارش­پذیری اندازه­گیری شد. خوراک مصرفی، تغییرات وزن و گوارش­پذیری تحت تاثیر جیره­های آزمایشی قرار نگرفت. بهترین ضریب تبدیل غذایی برای گوساله­های تغذیه شده با جیره حاوی مکمل بافر ترکیبی بود (۰۵/۰>P). افزایش وزن روزانه در گوساله­های تغذیه شده با بافر ترکیبی نسبت به گروه شاهد بیشتر بود (۰۵/۰>P). نیتروژن آمونیاکی مایع شکمبه در جیره­ شاهد نسبت به بافر ترکیبی بیشتر بود (۰۵/۰>P). pH مایع شکمبه گوساله­ها دو ساعت پس از مصرف خوراک در جیره شاهد کمترین بود (۰۵/۰>P). نتایج پژوهش حاضر نشان داد بافر ترکیبی مورد سنجش در مقایسه با بیکربنات سدیم در کنترل شرایط اسیدی شکمبه گوساله‌های تغذیه شده با جیره‌های پر کنسانتره عملکرد بهتری به خصوص از نظر بهبود ضریب تبدیل غذایی داشت و به نظر می‌رسد افزودن آن به چنین جیره‌هایی مفید باشد.