فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف پژوهش حاضر مطالعه اثر تغذیه سلنیوم آلی (oSe) بر فراسنجه‌های خونی خروس‌های مادر گوشتی تحت چالش با دگزامتازون (Dexa) بود. تعداد پنجاه قطعه خروس مادر گوشتی (سویه راس 308) در سن 64 هفتگی به­طور تصادفی به 5 گروه (10 خروس در هر گروه) تقسیم شدند و طی 10 هفته متوالی، با یک جیره خوراکی استاندارد حاوی سطوح مختلف سلنیوم آلی تغذیه شدند. به‌منظور القای تنش، تزریق دگزامتازون (2 میلی­گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن) طی هفته­های 4 تا 6 آزمایش به­صورت یک روز در میان انجام شد. تیمارهای آزمایشی شامل جیره خوراکی فاقد مکمل سلنیوم آلی و دگزامتازون (شاهد منفی: NC) و یا با Dexa و سطوح مختلف سلنیوم آلی شامل صفر (شاهد مثبت؛ PC)، 15/0 (Se15+Dexa)، 30/0 (Se30+Dexa) یا 45/0 (Se45+Dexa) میلی‌گرم در کیلوگرم خوراک بود. طی دوره آزمایش، غلظت تستوسترون، کورتیکوسترون، مالون­دی­آلدهید (MDA)، ظرفیت تام آنتی‌اکسیدانی (TAC)، فعالیت آنزیم­های کبدی (ALT و AST)، ‌اسید اوریک، پروتئین تام، آلبومین، فراسنجه­های چربی و گلوکز پلاسما هر دو هفته یک‌بار ارزیابی شدند. فعالیت آنزیم­های کبدی و آنزیم گلوتاتیون پراکسیداز (GPX)، TAC، غلظت اسید اوریک، پروتئین تام، آلبومین و گلوکز تحت تأثیر تیمارهای آزمایشی قرار نگرفتند. تزریق دگزامتازون غلظت پلاسمایی کلسترول تام، لیپوپروتئین­های با چگالی بالا (HDL) و پایین (LDL) و MDA را در گروه PC نسبت به گروه NC افزایش داد (05/0>P)؛ با این حال، oSe این آثار منفی Dexa بهبود بخشید (05/0> P). به طور کلی، نتایج این مطالعه نشان می­دهد که oSe آثار منفی Dexa بر برخی از فراسنجه­های خونی در خروس‌های تحت تنش دگزامتازون را کاهش می­دهد.