اثر هشت هفته تمرین استقامتی با شدت متوسط بر بیان ژن هیپوکامپی عامل نروتروفیک مشتق از مغز و گیرنده تیروزین کیناز B در موش های صحرایی مدل دژنراسیون هیپوکامپ

نویسندگان

1 دانشیار فیزیولوژی ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد شیراز

2 استادیار فیزیولوژی ورزشی، گروه تربیت بدنی، واحد لارستان ، دانشگاه آزاد اسلامی، لارستان، ایران

3 استادیار فیزیولوژی، گروه فیزیولوژی، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران

4 دانشجوی دوره دکتر فیزیولوژی ورزشی، گروه تربیت بدنی، واحد لارستان، دانشگاه آزاد اسلامی، لارستان، ایران

doi
10.22124/jme.2020.15180.172
چکیده

مطالعه حاضر با هدف بررسی اثر هشت هفته تمرین استقامتی با شدت متوسط بر بیان ژن هیپوکامپی عامل نوروتروفیک مشتق از مغز و گیرنده تیروزین کیناز B در موش های صحرایی آلزایمری شده با نوروتوکسین تری‮متیل‮تین انجام شد.‬‬‬‬‬‬ در این مطالعه 24 سر موش صحرایی نر بالغ از نژاد اسپراگ داولی با سن هشت هفته با تزریق درون صفاقی mg/kg 8، سم تری‮متیل‮تین کلراید مبتلا به بیماری آلزایمر شده و در گروه‮های (1) کنترل مبتلا به آلزایمر هفته اول، (2) کنترل مبتلا به آلزایمر هفته آخر، و (3) تمرین استقامتی+TMT تقسیم شدند. جهت بررسی اثرات القاء بیماری آلزایمر و گذر هشت هفته عمر بر متغیرهای تحقیق 61 سر موش صحرایی سالم در گروه کنترل هفته اول و کنترل هفته آخر قرار گرفتند. موش‮های صحرایی گروه تمرین استقامتی به مدت هشت هفته، سه جلسه در هفته، هر جلسه 51 تا 03 دقیقه و با سرعت 51 تا 02 متر بر دقیقه بر نوارگردان ویژه موش‮های صحرایی دویدند نتایج نشان داد بیان ژن BDNF و گیرنده TrkB در گروه کنترل آلزایمر هفته اول به طور معنی داری کمتر از گروه سالم هفته اول بود؛ همچنین تفاوت معنی‌داری در بیان ژن هیپوکامپی BDNF و گیرنده TrkB بین گروه کنترل مبتلا به بیماری آلزایمر قربانی هفته آخر در مقایسه با گروه تمرین استقامتی وجود ندارد. به نظر می‮رسد تمرین استقامتی با شدت و مدت به کار رفته در تحقیق حاضر اثر معنی‮داری بر تغییرات بیان ژن هیپوکامپی FNDB و گیرنده BKrT در موش‌های صحرایی مدل دژنراسیون هیپوکامپ ندارد.