بررسی پاسخ جوجههای گوشتی به استفاده از آنزیم پروتئاز در جیرههای حاوی سویای پرچرب اکسترودشده در دماهای گوناگون
نویسندگان
1 استاد گروه تغذیه دام و طیور، دانشکده علوم دامی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران
2 دانشیار، گروه علوم دامی، واحد ورامین- پیشوا، دانشگاه آزاد اسلامی، ورامین، ایران
3 استادیار گروه تغذیه دام و طیور، دانشکده علوم دامی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران
4 دانشجوی دکتری، گروه تغذیه دام و طیور، دانشکده علوم دامی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران
5 استاد، مؤسسه تحقیقات علوم دامی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران
6 دانشآموخته کارشناسی ارشد، واحد علوم و تحقیقات تهران، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
10.22059/ijas.2022.338062.653870چکیده
تعداد 1440 قطعه جوجه گوشتی نر سویه راس-308، سن یک تا 42 روزگی در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با هشت تیمار در شش تکرار (30 قطعه در هر تکرار) استفاده شد. تیمارهای آزمایشی شامل جیرههای حاوی صفر (بر پایه کنجاله سویا) و 15 درصد دانه سویای خام، دانه سویای پرچرب اکسترود شده در دمای 90 و 150 درجه سلسیوس با مقادیر صفر و یا 02/0 درصد آنزیم پروتئاز بودند. استفاده از دانه سویای خام موجب کاهش معنیدار مصرف خوراک، افزایش وزن بدن و وزن نسبی لاشه و همچنین افزایش ضریب تبدیل خوراک و وزن لوزالمعده شد (01/0> P). آنزیم پروتئاز سبب بهبود افزایش وزن در جیرههای حاوی دانه سویای خام شد (01/0> P). ضریب تبدیل خوراک در جیرههای حاوی کنجاله و دانه خام سویا به هنگام استفاده از آنزیم پروتئاز بهبود یافت (01/0> P). دمای اکسترود کردن، شاخصهای عملکرد رشد پرندههای آزمایشی را تحت تأثیر قرار نداد. جیره حاوی دانه سویای خام بدون آنزیم، سطح کلسترول خون را افزایش داد (05/0> P). بر اساس نتایج، استفاده از آنزیم پروتئاز در جیرههای حاوی کنجاله سویا یا دانه سویای خام عملکرد جوجههای گوشتی را بهبود داد؛ با این وجود، چنین اثری در جیرههای حاوی سویای پرچرب اکسترود شده، کمرنگ بود.
