تحلیل مناسبتهای اعمال حسن نیت و قاعده استاپل در داوری تجاری بین المللی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری حقوق، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران
2 گروه علمی حقوق، واحد فراهان، دانشگاه آزاد اسلامی، فراهان، ایران.
3 دکترای حقوق خصوصی، قاضی دادگستری.
4 استادیار گروه حقوق، واحد خمینی شهر، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران.
doi
10.30473/clk.2025.72761.3303چکیده
مطالعه پروندههای ICC نشان داده است که اصل حسن نیت به کرّات در خصوص برخی مسائل خاص مورد استناد واقع شده است. به طور کلی حسن نیت به عنوان مفهومی انعطافپذیر و سیال در پروندههای متعدد نقش قابل توجهی برای حفاظت از انتظارات مشروع قراردادی ایفا کرده است. یکی از مصادیق اعمال حسن نیت قاعده استاپل است. قاعده استاپل در موارد متعدد در پاسخ به سؤال اساسی که در فرضی که محکوم علیه رأی داوری در دادگاه مقر داوری رأی داوری را به چالش کشیده آیا دادگاه محل اجرای رأی داوری، تکلیفی به تبعیت از رأی صادره از سوی دادگاههای کشور مقر داوری دارد یا خیر و همچنین در فرض عدم اعتراض به رأی داوری در کشور مقر داوری، آیا امکان طرح دادخواست ابطال رأی داوری در کشور محل اجرا وجود دارد، در پروندههای مختلف در پرتو قاعده استاپل مواضع مختلفی اتخاذ شده که در این پژوهش با روش تحلیلی-توصیفی و با ابزار کتابخانهای و فیشبرداری به بررسی آنها خواهیم پرداخت. مطالب ارائهشده در این پژوهش نشان میدهد، قاعده استاپل به عنوان زیر مجموعه اصل حسن نیت در موقعیتهای مختلف در جهت جلوگیری از سوء استفاده از روند دادرسیها به آن استناد شده است.
