فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

این آزمایش به‌ منظور مقایسه الگوی جذب و کارآیی منابع مختلف متیونین شامل منابع آزاد کریستاله مصنوعی (دی- ال- متیونین (DL-Met)، ال- متیونین (L-Met) و دی‌پپتید (Met-Met)) و متیونین باند ‌شده به پروتئین (PB-Met) در مرغ‌های ‌گوشتی با مصرف تک‌وعده‌ای خوراک انجام شد. تعداد 100 قطعه جوجه‎ گوشتی ماده سویه راس 308، در قالب طرح کاملاً تصادفی با پنج جیره‎ آزمایشی (پایه، DL-Met2.0، L-Met2.0، Met-Met2.0 و PB-Met2.0) به دلیل مطابقت با رژیم تک وعده­ای نیمچه­های مادر گوشتی از سن 39 تا 60 روزگی تغذیه شدند. در طی دوره آزمایش، میزان 90 گرم خوراک پلت 1 بار در روز به هر مرغ داده می‌شد که طی مدت 5/2±17 دقیقه مصرف می‌گردید. نتایج نشان دادند که مکمل ‌سازی جیره‌ با متیونین باند ‌شده به پروتئین (PB-Met2.0) موجب بهبود معنی‌دار (01/0P<) عملکرد رشد در مقایسه با مصرف آمینو اسیدهای مصنوعی شد. حداکثر غلظت متیونین پلاسمای خون، 1 ساعت پس از مصرف جیره‌‌های حاوی DL-Met2.0 و Met-Met2.0 و 2 ساعت بعد از مصرف جیره‌های حاوی PB-Met2.0 و L-Met2.0 مشاهده شد (01/0P<). بالا‌ترین میزان پروتئین لاشه و کارآیی پروتئین (01/0P<) و همچنین پایین‌ترین میزان نیتروژن فضولات (05/0P<) در تیمار حاوی PB-Met2.0 مشاهده شد. کارآیی آمینو اسید‌های ضروری خصوصاً متیونین، در مرغ‌های تغذیه ‌شده با جیره حاوی PB-Met افزایش یافت (01/0P<). در نتیجه به ‌نظر می‌رسد که در مرغ‌های ‌گوشتی با مصرف تک‌وعده‌ای خوراک،  DL-Met و Met-Met به دلیل عدم همزمانی جذب با سایر آمینو اسیدها، بهره­وری کمتری دارند. بنابراین همزمان ‌سازی جذب آمینو اسید متیونین با استفاده از منابع مناسب، موجب افرایش کارآیی آن می‌شود. در نتیجه PB-Met به‌عنوان منبع ترجیحی مکمل متیونین در جیره مرغ‌های‌ گوشتی با مصرف‌ تک‌وعده‌ای خوراک پیشنهاد می‌شود.