آثار حاد فعالیت مقاومتی با محدودیت جریان خون و تنفس بر غلظت لاکتات خون و هورمون رشد در کشتی‌گیران دانشگاهی

نویسندگان

1 استاد دانشگاه گیلان

2 دانشجوی کارشناسی ارشد فیزیولوژی ورزشی

doi
10.22124/jme.2019.3570
چکیده

هدف: فعالیت مقاومتی با شیوه‌های نوین تمرینی همچون محدودیت جریان خون و تنفس که بیشتر با شدت پایین انجام می‌شود پاسخ‌ها و تأثیرات فیزیولوژیکی مختلفی را به‌دنبال دارد. از این رو، هدف اصلی این پژوهش مطالعه تأثیر محدودیت جریان خون و تنفس بر غلظت لاکتات خون و هورمون رشد در پاسخ حاد فعالیت ورزشی مقاومتی در کشتی‌گیران دانشگاهی بود. روش‌شناسی: در این مطالعه از روش متقاطع استفاده شد. 8 کشتی‌گیر دانشگاهی با سابقه تمرینی بیش از دو سال (با میانگین سنی 7/4±87/26 سال و شاخص توده بدنی 49/2±26/25 کیلوگرم بر مترمربع) به صورت تصادفی و در سه شرایط کنترل (1RM80%)، فعالیت مقاومتی به همراه محدودیت جریان خون و تنفس 1RM) 30%) قرار گرفتند. فعالیت مقاومتی شامل اجرای 4 نوبت 15 تکراری از حرکت اسکوات بود. نمونه‌های خونی قبل و بلافاصله بعد از فعالیت جمع­آوری شد. یافته‌ها: هر سه نوع تمرین موجب افزایش معنی‌دار لاکتات و هورمون رشد بلافاصله پس از فعالیت شد (05/0p <) اما تفاوت معنی‌داری بین شرایط مشاهده نشد. نتیجه‌گیری: یک جلسه تمرین مقاومتی همراه با محدودیت جریان خون و تنفس مانند تمرین مقاومتی روتین می‌تواند باعث افزایش پاسخ‌های متابولیتی و هورمونی شود. این تحقیق تا حدودی اثربخشی این‌گونه از تمرینات را تأیید می‌کند و می­تواند اهدافی همچون افزایش لاکتات و هورمون رشد را که از تمرینات با شدت بالا انتظار می رود، برآورده ‌کند.