تأثیر جایگزینی کنجاله سویا با کنجاله سیاه‌دانه بر فراسنجه‌های خونی، گوارش‌پذیری، عملکرد و ‏خصوصیات لاشه بره‌‌های پرواری زندی

نویسندگان

1 دانشیار، گروه علوم دام و طیور، پردیس ابوریحان، دانشگاه تهران

2 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه علوم دام و طیور، پردیس ابوریحان، دانشگاه تهران

3 استاد، گروه علوم دام و طیور، پردیس ابوریحان، دانشگاه تهران

doi
10.22059/ijas.2021.319554.653816
چکیده

این مطالعه به منظور تعیین ترکیب شیمیایی کنجاله سیاه‌دانه و تأثیر جایگزینی کنجاله سویا با کنجاله سیاه‌دانه بر فراسنجه­های خونی، گوارش‌پذیری مواد مغذی، عملکرد و خصوصیات لاشه بره­های پرواری زندی انجام شد. در ابتدا ترکیب شیمیایی نمونه کنجاله سیاه‌دانه مورد استفاده تعیین شد. سپس هجده رأس بره نر از شیر گرفته شده با متوسط وزن 5/1± 5/23 کیلوگرم در قالب طرح کاملاً تصادفی در سه گروه شش رأسی در جایگاه‌های انفرادی با جیره­های آزمایشی تغذیه شدند. جیره­های آزمایشی شامل 1) شاهد (جیره پایه با 12 درصد کنجاله سویا و بدون کنجاله سیاه‌دانه)، 2) جیره حاوی 6 درصد کنجاله سویا و 9 درصد کنجاله سیاه‌دانه و 3) جیره حاوی 18 درصد کنجاله سیاه‌دانه و بدون کنجاله سویا بود. مقدار ماده خشک، پروتئین خام، چربی خام، فیبر نامحلول در شوینده خنثی،  فیبر نامحلول در شوینده اسیدی، نیتروژن نامحلول در شونده اسیدی و خاکستر کنجاله سیاه‌دانه  به ترتیب 53/97، 26/31، 16/15، 95/25، 2/14، 69/0، 07/5 درصد ماده خشک بود. جایگزینی کنجاله سویا با کنجاله سیاه‌دانه در جیره بره­های پرواری تأثیری بر وزن نهایی، ماده خشک مصرفی، افزایش وزن روزانه، ضریب تبدیل خوراک، درصد و خصوصیات لاشه و میزان دنبه نداشت. آلبومین و پروتئین کل خون بره­های تغذیه شده با جیره حاوی 18 درصد کنجاله سیاه‌دانه بیشتر از سایر تیمارها بود (05/0P). مقدار گلوکز، تری گلیسرید، کلسترول و نیتروژن اوره­ای خون تحت تأثیر تیمارهای آزمایشی قرار نگرفت. گوارش‌پذیری ماده خشک، ماده آلی، چربی و پروتئین جیره در بین تیمارهای آزمایشی مشابه بود. نتایج آزمایش نشان داد که استفاده از کنجاله سیاه‌دانه در جیره بره­های پرواری تا سطح 18 درصد  تأثیر منفی بر عملکرد و گوارش‌پذیری مواد مغذی جیره نداشت.