مفهوم عدالت دوستـدار کودک در دادرسیها و تأثیـر آن بـر توانمندسـازی کودکان
نویسندگان
1 استادیار گروه حقوق و علوم اجتماعی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
doi
10.30473/clk.2024.71223.3265چکیده
مفهوم عدالت دوستدار کودک نتیجه توسعه وضعیت حقوقی کودکان تحت قوانین بینالمللی حقوق بشر در دهههای اخیر است. مفهومی که خواستار تغییر چشمگیر در شیوههای تعامل سیستمهای قضایی با کودکان است. عدالت دوستدار کودک بر مشارکت مؤثر کودکان در سیستمهای قضایی تمرکز دارد و این ایده را در بر میگیرد که دادگاهها میتوانند ابزاری قدرتمند برای تأثیرگذاری مثبت در زندگی کودکان باشند و در عین حال این واقعیت را به رسمیت میشناسند که تماس با سیستم حقوقی اغلب بیشتر یک منبع آسیب اضافی است تا یک درمان برای کودکان. عدالت دوستدار کودک با تکیه بر تعهدات بینالمللی حقوق کودکان، اصولی را معرفی میکند که کودکان را برای اجرای حقوق خود توانمند میسازد و مقامات دولتی، دادگاه و مجری قانون را تشویق میکند تا سیاستهایی را تدوین کنند که به وضعیت ناپایدار کودکان در سیستم قضایی رسیدگی کند. به طور کلی، هدف عدالت دوستدار کودک به رسمیت شناختن کودک به عنوان دارنده حقوق است به جای اینکه کودک صرفاً موضوع مراقبت و محافظت ویژه به دلیل آسیبپذیری خاص او باشد.