مطالعه جامع شیوع پاروویروس سگسانان (CPV) در ایران و مقایسه فیلوژنتیکی ناحیه ژن VP2 سویههای غالب ایرانی با سایر سویههای شایع
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری تخصصی ژنتیک و اصلاح نژاد دام، گروه علوم دامی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج
2 استاد، گروه علوم دامی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج
3 استادیار ویروسشناسی، دانشگاه علوم پزشکی البرز
4 دانشیار، گروه علوم دامی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج
5 استاد، گروه علوم دامی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج
doi
10.22059/ijas.2020.308036.653795چکیده
یکی از اصلیترین چالشهایی که این روزها گلهداران، صاحبان سگها و یا مراکز آموزش و پرورش سگهای کار را تهدید میکند مربوط به بیماری پاروویروس (CPV) سگسانان است. این ویروس در طی سالها از زمان شناسایی تا کنون به انواع و سویههای متعددی انشقاق یافته که در نتیجه تغییرات ژنتیکی و آمینو اسیدی، تابع آن بوده و موجب شده طیف وسیعی از خانواده گوشتخواران را در سراسر جهان تهدید کند. بهترین راه مبارزه با تبعات این بیماری واکسیناسیون میباشد. لذا با توجه به عدم وجود مطالعات کافی از نحوه پراکنش و شیوع سویههای مختلف این ویروس که ممکن است از علل برجسته خطای واکسن و درگیری بالای سگهای کشور با این ویروس باشد در این تحقیق با مطالعه مولکولی و مقایسه فیلوژنتیکی سویههای ایرانی نسبت به سایر سویههای شایع جهان دریافتیم که سویه غالب شایع در کشور از نوع CPV-2a بوده و با شیوع 24 درصدی و ضمن اختلاف ژنتیکی در چندین نقطه از ژن VP2 با دیگر سویهها احتمالاً شاهد انتشار سویه جدیدی از این ویروس در کشور هستیم. درضمن بر اساس درخت فیلوژنی رسم شده مشخص شد که ایزولههای ایرانی آن سویه اختلاف توپولوژیکی نسبتاً زیادی نسبت به سویههای منشأ واکسنهای تجاری رایج دارند که فرض اولیه این تحقیق را حمایت میکند.