فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف: انرژی مازاد بدن به صورت تری­آسیل­گلیسرول (TAG) در بافت چربی اندام­های مختلف ذخیره می­شود. به منظور کاهش ذخایر چربی، باید استفاده از آن­ها برای تولید انرژی افزایش یابد. هدف پژوهش حاضر، بررسی تأثیر 8  هفته تمرین مقاومتی فزآینده و مصرف محلول ساکاروز بر بیان پروتئین­های موثر در لیپولیز بافت عضلۀ اسکلتی موش­های صحرایی بود. روش‌شناسی: 32 سر موش صحرایی نر بالغ از نژاد ویستار (۶-۸ هفته­ای)، ابتدا به طور تصادفی به 2 گروه تغذیه شده با و بدون مصرف محلول ساکاروز 30 درصد تقسیم و پس از 4 هفته هر یک از گروه­ها به دو گروه تمرین و کنترل تقسیم شدند. گروه­های تمرینی به مدت 8 هفته تمرین مقاومتی به روش فزآینده (بالا رفتن از نردبان) را 3 روز در هفته انجام دادند. دو روز پس از آخرین جلسه تمرینی نمونه برداری انجام شد. مقدار پروتئین لیپاز حساس به هورمون (HSL)، گیرنده­ی کبدی ایکس- آلفا (LXRα) و پری­لیپین عضلۀ خم کننده بزرگ انگشتان (FHL) به روش وسترن بلات اندازه­گیری شد. جهت تعیین معنادار بودن تفاوت بین متغیرها و تعامل بین آنها از تحلیل واریانس دوطرفه در سطح معنی­داری 05/0 P<استفاده شد. یافته‌ها: سطوح پروتئین HSL و پری­لیپین در آزمودنی­های گروه تمرین در مقایسه با کنترل افزایش (01/0P<)، اما سطح LXRα بدون تغییر بود. تأثیر مصرف محلول ساکاروز به تنهایی و همچنین تعامل بین مصرف محلول ساکاروز و تمرین مقاومتی فزآینده بر بیان پروتئین­های مذکور در بافت عضلۀ معنادار نبود. نتیجه‌گیری: نتایج این پژوهش بیانگر آن است که اگرچه 8 هفته تمرین مقاومتی فزآینده موجب افزایش معنادار بیان برخی از پروتئین­های درگیر در لیپولیز شد، لیکن این تغییرات وابسته به مصرف محلول ساکاروز نمی­باشد.