فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

در این تحقیق تأثیر دو نوع منبع (آلی-متیونینه و معدنی-سولفاته) و سه سطح منگنز (25، 90 و 135 میلی‌گرم در کیلوگرم) در جیره بر عملکرد، کیفیت تخم‌مرغ و فراسنجه­های خونی در مرغ تخم‌گذار نژاد های-­لاین W36 در شرایط تنش گرمایی مورد مطالعه قرار گرفت. تیمارهای آزمایشی شامل افزایش؛ 25 میلی‌گرم در کیلوگرم منگنز سولفاته (تیمار 1)، 90 میلی‌گرم در کیلوگرم منگنز سولفاته (تیمار2)، 135 میلی‌گرم در کیلوگرم منگنز سولفاته (تیمار3)، 25 میلی‌گرم در کیلوگرم منگنز آلی (تیمار4)، 90 میلی‌گرم در کیلوگرم منگنز آلی (تیمار5) و 135 میلی‌گرم در کیلوگرم منگنز آلی (تیمار6)، به جیره پایه بودند. در این آزمایش از 360 قطعه مرغ تخم‌گذار در سن 22 هفتگی و به‌صورت فاکتوریل 3×2 در قالب طرح کاملاً تصادفی شامل 6 تیمار و 4 تکرار (15 پرنده در هر تکرار) استفاده شد. نتایج این تحقیق نشان داد که در مورد صفات تولیدی، منبع منگنز تأثیری بر درصد تولید نداشت، ولی افزایش سطح منگنز منجر به بهبود درصد تولید، ضریب تبدیل غذایی و توده تخم‌مرغ تولیدی گردید. استفاده از مکمل آلی و یا افزایش سطح منگنز، مصرف خوراک را به‌طور معنی‌داری کاهش داد. منبع و سطح منگنز تأثیر معنی‌داری بر وزن سفیده و زرده تخم‌مرغ نداشتند، ولی سطح منگنز بر وزن پوسته، ارتفاع سفیده، منگنز و فسفر خون تأثیر معنی‌داری داشت. اگرچه منبع منگنز بر متابولیت­های خون تأثیر نداشت، اما فعالیت سوپراکسید دسموتاز سرم در گروه­هایی که منگنز آلی مصرف کردند، به‌طور معنی‌داری افزایش یافت. به­عنوان نتیجه­گیری کلی، مکمل جیره با منگنز با سطح 135 میلی‌گرم درکیلوگرم به­خصوص از منبع کیلاته متیونین منجر به بهبود صفات عملکردی و به‌ویژه کیفیت پوسته تخم‌مرغ در فاز اول تولیدی مرغ‌های تخم‌گذار تحت شرایط تنش گرمایی گردید.