فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

انتظارات مشروع، مفهوم یا به عبارت دیگر، دکترینی است که معمولاً توسط سرمایه‌گذاران در دعاوی علیه دولت میزبان در دادگاه‌ها و دیوان­های داوری به دلیل نقض تعهدات (توسط دولت میزبان سرمایه) که سرمایه‌گذاریِ آنها را مختل کرده است، مورد استناد قرار می‌گیرد که البته اصولاً این خواسته­ها متکی به توافق کتبی به طور صریح نیستند. آنچه که مفهوم انتظار مشروع به خودی خود متضمن آن است، چندان روشن نیست. دادگاه های داوری نیز در رویه به دلیل سیال بودن مفهوم آن، با اختلاف روبه­رو هستند. باید گفت انتظارات مشروع عمدتاً به عنوان یک مؤلفه (یا یکی از عناصر اساسی) استاندارد رفتار منصفانه و عادلانه ‏(FET) به کار گرفته شده است، اگرچه برخی نظر داده‌اند که ممکن است به یک دکترین مستقل یا احتمالاً به یک اصل کلی حقوق بین‌الملل تبدیل شده باشد. درج این مفهوم در قانون ملی یا اساسی کشورها، مسلماًحفاظت و تضمین بیشتری را برای سرمایه­گذاران فراهم کرده است که اغلب به ضرر کشورهای میزبان سرمایه است. به طور خاص، کشورهای میزبان در حال توسعه این کار را انجام داده­اند و همچنان انجام می­دهند. این کشورها گاهی اوقات خود را در تقابل با انتظارات گسترده‌ سرمایه­گذاران می‌دیدند که از آن‌ انتظار نداشتند. با وجود این، مبنای حقوقی کاربرد این مفهوم در حقوق بین­الملل به طور دقیق بررسی نشده است. این پژوهش مفهوم انتظارات مشروع را بررسی می‌کند و به معنا و محتوای آن، مبنای قانونی و حقوقی آن در حقوق سرمایه‌گذاری بین‌المللی، معایبی که برای دولت‌های میزبان دارد، نحوه محدود کردن کاربرد (و تأثیر بالقوه) این مفهوم توسط دولت‌های میزبان و بررسی قابلیت ایجاد انتظارات قانونی و مشروع مورد نیاز از سرمایه­گذاران به نفع کشورهای میزبان و شهروندانشان می­پردازد.