بررسی ارتباط شیب لگن و قوس کمری با قدرت عضلات کمربند کمری لگنی افراد ناهنجار خارجی مچ پا

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی‌ارشد حرکات اصلاحی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران

2 دانشجوی کارشناسی‌ارشد آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

3 دانشجوی کارشناسی‌ارشد آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

4 دانشجوی کارشناسی‌ارشد آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

doi
10.22038/jpsr.2015.4609
چکیده

هدف: راستای پا بر حرکت استخوان‌ها و مفاصل پروگزیمال تأثیر می‌گذارد. طبق نظریه زنجیره کینماتیک، ضعف در عملکرد یک سگمان حرکتی می‌تواند سایر بخش‌های حرکتی را نیز تحت تأثیر قرار دهد. لذا هدف از این مطالعه بررسی ارتباط شیب  لگن و قوس کمری با قدرت عضلات کمربند کمری لگنی در افراد دارای ناهنجار خارجی مچ پا در وضعیت ایستاده بود. روش بررسی: 53 مرد دارای ناهنجار خارجی مچ پا با میانگین سنی 2/72±23/2، قد 6/76± 169 و وزن6/47± 67/2 در این مطالعه شرکت کردند. قدرت ایزومتریک عضلات با دینامومتر دستی، شیب لگن با شیب سنج، قوس کمری با استفاده از خط‌کش منعطف و انحراف خارجی مچ پا (Pronation) پا با استفاده از شاخص افت ناوی، ارزیابی شد. یافته‌ها: یافته‌های تحقیق با استفاده از روش‌های آماری همبستگی بین متغیرها تجزیه و تحلیل شد. بین قدرت ایزومتریک عضلات فلکسور ران و زاویه قوس کمری(0/59=p=0/003,r) و همچنین بین شیب لگن و زوایه قوس کمری (0/46=p= 0/012,r)، در افراد دارای ناهنجار خارجی مچ پا ارتباط معنی‌داری وجود داشت. بین سایر متغیرهای تحقیق ارتباط معنی‌داری وجود نداشت (0/05≤p). نتیجه‌گیری: ارتباط  مثبت و معنی‌دار  قدرت  عضلات  فلکسور ران با قوس کمری و همچنین  شیب لگن  با قوس کمری را می‌توان یک استراتژی جبرانی وضعیتی در افراد دارای ناهنجاری Pronation مچ پا دانست.