بررسی شیوع آنتی ژن سطحی هپاتیت B و عوامل مرتبط با آن در زنان باردار مراجعه کننده به مراکز بهداشتی شهرستان آق قلا در سال های 91-1389

نویسندگان

1 کارشناس مامائی، مرکز بهداشت شماره 5 شهر گرگان، دانشگاه علوم پزشکی گلستان، گرگان، ایران.

2 مربی گروه اتاق عمل، دانشکده علوم پزشکی نیشابور، نیشابور، ایران.

3 مربی گروه اتاق عمل، دانشکده علوم پزشکی نیشابور، نیشابور، ایران.

4 دانشیار گروه پرستاری، مرکز مطالعات و توسعه آموزش پزشکی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی گلستان، گرگان، ایران.

5 دانشیار گروه پرستاری، مرکز تحقیقات پرستاری، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی گلستان، گرگان، ایران.

doi
10.22038/ijogi.2015.4510
چکیده

مقدمه: آلودگی مادر به ویروس‌های هپاتیت HBV می‌تواند نوزاد را در معرض ابتلاء بعدی به هپاتیت مزمن قرار دهد و از طرفی شیوع هپاتیت با عوامل اقتصادی - اجتماعی و بهداشتی مردم یک منطقه مرتبط می باشد. مطالعه حاضر با هدف تعیین سروپروالانس آنتی ژن سطحی هپاتیت B و ارتباط آن با برخی عوامل مؤثر در زنان باردار مراجعه کننده به مراکز بهداشتی شهرستان آق قلا انجام شد. روش کار: دراین مطالعه توصیفی - تحلیلی و مقطعی، 1057 مادر باردار شهرستان آق قلا در طی دو سال 91-1389 از نظر شیوع HBsAg مثبت مورد بررسی قرار گرفتند. ثبت اطلاعات در پرسشنامه همراه با نمونه خون تهیه شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS (نسخه 16) و آزمون های کای اسکوئر، فیشر و تی تست انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنی دار در نظر گرفته شد. یافته ها: از کل زنان باردار، 17 نفر (6/1%) آنتی ژن مثبت بودند. بیش‌ترین درصد مربوط به قومیت ترکمن و سیستانی و ساکن روستا بودند. بین قومیت و خالکوبی و سابقه زردی با هپاتیت B ارتباط آماری معناداری وجود داشت (05/0>p)، اما بین متغیرهای سن، شغل، محل سکونت، میزان تحصیلات، سابقه جراحی، سابقه جراحی دندان، اعتیاد خود و همسر و انتقال خون ارتباط آماری معنی داری وجود نداشت (05/0<p). نتیجه گیری:شیوع هپاتیت B در شهرستان آق قلا تا حدودی بالا و ضرورت غربالگری و درمان آن مطرح می شود. بنابراین باید آزمایشاتی جهت جستجوی ویروس هپاتیت B دردوران پری ناتال به عنوان یکی از آزمایشات روتین انجام شود..